Bu sabah geç kalktım...
Bir sürü iş bekleyen işime geç gittim.
Yolda insanları seyrettim ve hiç acelem yoktu.
Dün gece seninle aldattım uykumu...
Uzun uzun konuştuğumuz, yastıkların çarşafların bizi izlediği odamda...
Çok sevdiğin o şarabı diplediğimiz dün gece...
Bana kızdın, sana kızdım, birbirimize kızdık sabıkalı zaman dilimlerinde...
Saatlerce sarıldık, saçlarını ellerim arasına aldığım küçük bir kız çocuğu gibi sevdiğim seni dün gece...
Sessizce ağlarken gülmek gibiydi seni sevmek.
Dedim ya böyle bir geceden sonra geç kalktım.
Dedim ya seninle aldattım uykumu.
Otobüste genç bir kız baktı gözlerime tıpkı seninkiler gibi derin bir yeşildi gözleri...
Sadece tebessümle baktım yüzüne...
Yolda yürürken sakin usulca bir yerlerden asil bir piyano sesi duydum.
Ses bana yaklaştıkca ürpertiyordu....
Caddede yüzler görüyordum ifadesiz,mutsuz yüzler...
Bir sigara yakmak için durdum ve ses hayal oldu bir anda.
Ateş bir türlü yanmıyordu tıpkı bizim gibi..
Bizimkisi hiçbir zaman sönmedi ama alev alevde yanmadı.
Yolda yürürken sanki ömrümün sokaklarını geçiyordum birer birer...
Hayatıma giren onlarca kadının ayak izleri vardı kaldırım taşlarında...
Ama hiç biri senin gibi bedenimde, yüzümün kırışıklıklarında iz bırakmadı...
Onlar sadece yol oldular ömrümde.
Sense sisli havalarda denizcilere yol gösteren bir pusula oldun yaşantıma.
Ağır adımlardan sonra geldim iş yerime...
Kapıda ki güzel kıza bakarak içeri girdim onda seni görüyordum aslında...
Çok geçmeden masama oturdum suya muhtaç çiçeklerime baktım.
En az onların suya mecburiyeti kadardı varlığın.
Dışarı bakarken gözlerim geçmişi sorguluyor.
Aldığım her soluk senin hasretinle beraber ciğerlerimin kaybolan köşelerinde....
Bazen kızıyorum neden bu kadar peşinden koştuğum.
Sayende başkalarına haksızlık mı yaptım?
Günün gerisi materyal kazanmak için sevmediğimiz işlerde çalışmak....
Saatler ilerledi mesaide senli sensiz bir koca günde bitti.
Geldiğim gibi gittim yine kapıda ki kıza selam vererek nazikçe.
Caddede ki ifadesiz insalara bakarak yine o kaybolan piyona sesini duyarak,
Yorgun bedenimle döndüm evime.
Yokun dolaplardan eşyalarını toplamış bir not bile bırakmadan gitmiştin
Sensiz is karanlığında olan evim akşam karnalığında.daha bir karardı.
Bedenimi içkiye gömerek uyumaya çalışmak çektiğim acıları dindirmek kaldı bana.
Bu ilk değildi artık alışmıştım bu rüyalara....
Uyandım ama saat çok erken tam seni sevmenin tadını çıkarırken...
|
