İncinmişdi arkandan bakan gözlerim...
Çok acımasız ve bir o kadar da kararlıydın,
Güzel günlerimizin faili olmuştun benden çektiğin ellerinle...
Şimdi bana her nefes alışımda göğsüme batan bir beden bıraktın.
Şimdi bana mutsuz ve düş kırıklığı ile dolu bir ruh bıraktın.
Oralarda bir yerlerdesin benim asla içinde olamayacağım bir tablodasın...
Başka zamanlarda başka insanların yanında,
Belki mutlu belki mutsuz fakat bensiz...
Ama ben seninle yaşadığımız anlarda seninle olacağım
Herkes arkamdan bakıyor ve çöküşümü hayretle izliyor.
Sana kızmıyorum sen kötülüğü kendine yaptın...
Aklıma düşüyor durmadan korkak yere bakan yüzün...
Ve dudakların dişlerinle ısırdığın bir ara benim olan dudakların...
Oysa ki o kadar inanmıştım senin o olduğunu,
Şu serseri hayatımı değiştireceğini beni karanlıktan koparacağını,
Sana aldığım çiçekler biliyordu sadece bu gerçeği .
Döndüm yine sensiz hayatıma her yer siyah beyaz,
Ölüm sessizliği kaplıyor gecelerimi,
Tek çözüm yavaş yavaş öldürmek kendimi.
Bir defada ne seni ne kendimi öldürebilirim.
Şimdi ise alkolün tükettiği bedenimle her gece intihar edip her sabah diriliyorum,
Sanırım fazla gitmez böyle...
|
