gözler yaşlı,kalpler buruk....
sen başka ellerde
ben başka kollarda...
hangimiz mutlu?
hangimiz buruk?
aşkın gözyaşları kurudu mu?
benim hiç dinmedi gönül sancım kanadı durdu.
hayat işte böyle olmalı.
bazen kaçılmalı,bazen kovalanmalı
bazen de kaybedilmeli.
hayat bu umut da var keder de
özlem de var sevinç de
keder de var elem de.....
bizse satır aralarında nefes almaya çalışıyoruz
ama var her cümlenin bitişi.
belki de bu kadarmış sevdaya biçilen ömür.
kim bilir belki karşılaşırız ötelerde bir yerde.
ama ne sen bulabilirsin eski beni
ne de ben bulabilirim bendeki seni sendeki beni.....
defalarca sordum kendime neden böyle oldu diye
ama yok bir cevap işte bulamadım.
belki inat belki kader ayırdı bizi...
ama şimdi ayrıyız hayat devam ediyor.
sen elleri aldın bense ellere vardım.
ne mutlu olabildik ne de birbirimizi unutabildik.
hayat çok oyun oynadı bize ama bir kalplerimizdeki sevdayı koparıp alamadı.
şimdi bu sevdayla yazdım bunları sana.
bilmem ki belki okursun satırlarımı
belki de öylesine boş cümleler bunlar.
olsun senli cümleler yok mu içinde yinede.
hayat işte kader,keder.
en kolayı suçu kadere atmak değil mi zaten?
ne diyelim kader işte......
|
