MERKEZ ÜSSÜ
ölürüm hasretinle bir başıma kalırken
yalnızken çıkmaz ecelim bedenden
odalar dar geliyor sığımıyor içime
düşün ne haldeyim isyanım kendime
seni çok seviyorum,aramıza giriyorlar
halbuki seni ne kadar çok sevdiğimi bilmiyorlar
gel uzat elini çıkalım bu hayata
yaşayalım beraber vaktimiz dolana kadar
tutuyorum elini yaşlar içinde
atıyor kabim delicesine
seni yanımda hisetmek yaşamak deniliyor
sen olmayınca bedenim can çekişiyor
gel gör şimdi beni
saçlarım bembeyaz
yüreğim yorgun beynim vurgun
intiharlar peşimde beynimin içinde
atamıyorum seni yüreğimin sesiyle
EMRAH ANİTAŞ |
