bir yağmur tanesi düştü yaprakların arasından dudağıma,utandım bir an..ilk defa seni öptüğüm o eylül akşamı geldi aklıma.Yine bu ağacın altındaydık ve üzerimize yağıyordu bütün gökyüzü.Aylardan ağustos.Ayın 30’u.yarın bizim tanışmamızın 9. yılı.Ve ayrılmamızın 2. yılı.Şimdi bana senden kalan bir tarak ve ayna..onlarda bıraktığın yerde duruyorlar.hala tarağın üzerinde saç tellerin var.Akşamları yatarken yastığına koyuyorum ve kokusuyla uyuyorum.Sabahları uyanırken sesini arıyorum banyoda şarkı söyleyen….yoksun..Gömleğim ütüsüz..çorabım delik..Bugün daha çok üşüyorum nedense.birlikte sarıldığımız o battaniyeye bakıyorum ama kaçar adımlarla uzaklaşıyorum ondan.Kapının çalan zili heyecanlandırıyor.Koşuyorum….Sen…!! karşımda bir polis..elinde bir defter..adımı soruyor.evet diyorum.defteri uzatıyor ve üzgünüm diyor.Üzgünüm sizin adınız yazılı idi.Bizimle hastaneye kadar gelirmisiniz diyor birazda üzgün.O halde fırlıyorum adamın peşinden……
Karanlık boş bir koridorda o önde ben arkada ilerliyoruz.Sanki az sonra göreceklerimizi bilir gibi sadece ayak seslerimiz konuşuyor.Demir bir kapının önünde duruyoruz.Siz diyor işaret ederek.İçeri giriyorum.Soğuk bir oda ortada bir sedye ve üzerinde beyaz çarşaf.Etrafta garip dolaplar var.Kendimi kasap dükkanında zannediyorum.Sedye nin yanındaki adam eliyle işaret ediyor.Yanına gidiyorum.Bana bakıyor ve çarşafı kaldırıyor.Bakmamam lazım diyorum.Korkuyorum ve bu korkunun sebebini bilmiyorum.Ama sedyeden sarkan
bir el ürkütüyor beni.Parmaklardan birinde hala bir yüzük duruyor ve ben bu yüzüğü tanıyorum…!!
‘’Canım.İstemeden senden 2 yıl uzak kaldım.Mecburdum.Ama şimdi sana geliyorum.Babam bana arabasını verdi.Umarım evimizde beni beklersin… bekliyorsundur..Çok heyecanlıyım.Gelince sana her şeyi anlatıcam.İnan seni çok seviyorum.’’
Tam 2 yıl boyunca her şeyi bu deftere yazmış.Rahatsızlığından dolayı ölüceğini söyleyen doktorlara inat yaşamış.Ama benden uzakta ,sırf beni üzmemek için.Şimdi ise yine yalnızım.Ve sen şimdi hiç dönmeyeceksin……
|
