DİMİ
Hiç düşündün mü yarını,
Olacak mı acaba sabah,
Çıkamazsan sabaha,
Neler kalacak yarım.
Hadi gel boş ver,
Daha sabaha varken,
Yarım kalmasın bir şey.
Yemeğini ye,
Çayını,kahveni,
Yada balkondaki çiçeklerini,
Yada kırdığın sevdalarını.
Yağmuru seyretmeyi,
Karanlıktan korkmamayı.
Yap,
Yapabileceklerini.
Neydi o asık suratların,
Kimeydi o kibirlerin,
Beğenmemişliklerin.
Değermiydi hiç.
Sanmıştın yalnız sendin,
Oysa herkes bir dünyaydı,
Yaşayan.
İşte bitiyor bak,
Saatler kaldı sabaha,
Göremeyeceğin güneşe.
Eğer yeniden başlasaydın,
Kimbilir ne güzel olurdu,
Dimi.
Yaşar KOPUZ- 25.12.2006-İstanbul |
