Kirpiklerimde asılı kalan yürek damlalarıydı önce
Kurumayan, ne de dolmayan gözçukurlarıma
Mayası oldu sonra ak ve susuz bulutlarımın
Gözlerimden buğu buğu yükselen sensizlik
Kayalıklardan gördüğüm ıssız bir adaydı
Kulaç kulaç denizler aştığım ama varamadığım
Sınırı oldu geri döndüğüm kıyılar hasretimin
Kimsesiz kollarıma sızım sızım vuran sensizlik
Kaderimden silinen ismin, kulaklarımdan çalınan sesindi
Derin uykulara dalıp da düş düş aradığım
Kabusu oldu, huzur kokulu ilkyaz gecelerimin
Alıp da veremediğim tek taze soluğum sensizlik.
Canpolat Pak |
