nasıl zor oldu gitmek, boynun soğumadan kalkmak yanından,
sen zırlarken ufaktan; içimdeki adiliği yumuşatmak kapıdan çıkmadan.
anahtarı çevirip, sesi dinleyip, daha da adileşen bir ağlamak.
güvenmeseydim terlemiş ayaklarımın kararlılığına, bilmeseydim kaldıramayacağımı anahtarı,
gider miydim kadın! bırakıp seni türbelerin cirit attığı lanetli toprağın üstündeki ucuz evden?
evinin arka sokağındaki yosunlu alçak duvar gibi ıslak ve soğuktum.
arka sokağında evinin, bakkal azarı yemiş çocuk gibi iliştim o duvarın dibine,
bakkal dükkanındaki günü geçmiş kanlı haberli gazeteler gibi serildim üstüne,
ve duvar ağladı gazetelerin üstünden köşeye sinmiş çocuğa,
sabah beş, bakkal sinirli, çocuk üzgün, sokak boş, gazeteler beni yazdı...
04/01/2008
Şair: Mert TANER |
