Karanlık sokaklarda koştum ben hep,
Sürekli engeller çıktı karşıma.
Gözlerim görmedi,kulaklarım işitmeditenim hissetmedi...
Takılmadım,düşmedim yinede atladım güçlüklerin üstünden.
Ama küçük bir çocuğun koşarken cebinden düşürdüğü bozuk para gibi sevgilerimi düşürdüm hazinemden.
Mutsuzluk beni kovalarken,
Düşürdüğüm her sevgi onu dahada büyük yaptı,
Sert oldu kırbacı her defasında canıımı daha çok yaktı,daha çok parça koparttı,
Dönüp toplamak gelmedi içimden
Nedense?
Bakmadım arkama bile,orda kalmasını istedim sevgi bozukluklarımın.
Kötü hatıralarla doluydular belkide.
Dünyamdaki her sevgi her geçen saniye her geçen dakika dahada azaldı
Bitme noktasına gelmiştiki sen çıktın karşıma.
Bana sevgi servetinden bir kalp dolusu vermeni istedim.
15 yılın kırık dökük hazinesinden bir avuç sevgi kaldı çünkü şimdi ellerimde
Son hazinem bu yorgun bedenimden aldığım.
Hepsinin sahibi sensin artık!
Ya değerini bilir sevgini ekler çoğaltırsın,
Yada alıp gidersin hepsini beni peşimden gelen mutsuzluk canavarına bırakırsın |
