ayrılıktır;
insanı koparan,
tarifi imkansız duygulara sürükleyen kocaman bir sel.
kendi koparıldıklarımdan arta kalanım ben.
istanbul un yedi tepesinde
imkansızı bekler gözlerim
yoldan geçen her insan da
seni arar bütün benliğim.
şimdi yoksun,
saatler sensizliği gösteriyor
her ne kadar sağlam görünsede bedenim
kalbim paramparça sensizliğin her anında.
şimdi ne desem geri getirmez seni bana
tarifsiz acılarla kaldım bir başıma
güneş nereden nasıl doğarsa doğsun
doğuşu da batışı da
hatta
ada vapurundan atılan simit parçacıklarını
martıların
çığlıklar arasında yemesi bile anlamsız
şimdi sen yoksun ya herşey anlamsız.
ayrılık
ada vapurunun patiska denizi
iki ye ayırması gibi değil;
ruhumun bedenimden ayrılması gibi acı verici.
ayrılıklar hep özel olmuştur.
o ana sıkışır bütün heyacanlar
taki damarındaki her damla kanın
akışını hisseder olursun
anlamsızlıklar içinde anlam arar
bu kargaşada kaybolursun.
aslında ayrılık
tek kişilik ölümdür.
rüzgar yüzüme çarptığında anladım
benden uzaklaştığını.
ilk sözler görüşürüz oldu.
görüşemedik uzun geceler
kaç mevsim geçti
hala sıcak bir gülüşünü bekler
yosun tutmuş gözler.
belki doğru olandı ayrılık
ama sonraları içimdeki yangın
anlattı bana asıl gerçeği.
geçtikce zaman acı vermeye başladı
bu acının yok melhemi ilacı
belkide elveda demenin tükçesiydi görüşürüz
belki de görüşürüz demek
karanlığıma aydınlık veren
yalancı bir güneş.
bir ayyaşın şarabındaki sondamla gibi
değerli
bir tiriyakinin sigarasındaki son dumanı gibi
tarifsiz
kara diyarın en parlak taşı kadar
mucizevi
güneş kadar
sıcak
çöl gibi
bucaksız sevmelisin ki
ayrı kaldığında anlamalısın
içindeki depremin sebebini.
sensizliğin ayazında üşürüm
yanlız sen gelirsin aklıma
yağmur olup yağarsın bütün benliğime
kaç geceler sensiz geçti
kaç geceler habersiz
herşey değişti
tek ben kaldım geride.
yanlızlığın ortasında
rotasını kaybetmiş gemi misali
sürükleniyorum
patiska denizin karanlık sularına
yükü ağırdır
her beden kaldıramaz
bu yükü
türlü türlüdür ayrılık
ölümdür en acısı
hayatın tamamında vardır ayrılık
bütün sevgilerin sonun da
ayrılık
koca çınarlar sonbaharda ayrılır
yapraklarından
düşer birer birer
gazeller örter bütün yazın gölgesini
sonbahar ayrılık mevsiminde....
inan
|
