karsıda dağlar yok artık çıkamam eşkiyalar gibi..
yazamam dağa anlatamam derdimiaşıklar gibii..
ancak bir binanın asansörüyle cıkarken kolumda şırıngayla bulurlar..
ancak renkli spreylerle yazırım şu ayakta durmayı beceremeyenbinaya ismini...
veya kimse bilmesin diye kalbimin nufusundaki ismini...artık herşey değişmiş mi..yoksa birisi bize mi yanlış anlattı geçmişi..
geçmiş... şimdi gelececek... kademe kademe kötülük yağıyor üzerimize..bunun adı ne yaaahayat mı yoksa kimsenin kazanamadığı cok zor bir ateri oyunumu,???yalnızımbu hayatta kaybettim biliyorum..ama bu sefer kaybetmeyleezafer alınıyormu bilmiyorum ama bunu bekliyorumm
|
