KARDELEN;
Bozkır ortasında bir sabah
Bir çiçek gördüm karlar üstünde ismi KARDELEN
Kardelen gün ışığına tutkundu
Uzatmıştı boynunu aşk içinde
Vur diyordu, vur istersen sabah ayazı
Vur incecik boynumu karlar üstüne
Ölümden zerre kadar korkum yok benim
Ölümlerin en güzeli gün ışığında
Ben gün ışığına tutkunum ismim KARDELEN...
Sabredemedim üç beş gün daha,
Bekleyemedim karların erimesini..
Bir tuhaf sancı yayıldı tohumuma vakitsiz,
Uzanıp gün ışığını öpmek geldi içimden...
Ölümlerin en güzeli gün ışığında,
Ölümlerin en güzeli baharla gelen..
ben gün ışığına tutkunum ismim KARDELEN.....
|
