Günlerden Cumartesi...
Öğleye kadar işyerindeyim, işte yok canım sıkılıyor arkadaş aradı ve dediki "Akşam seninle bir yere gidicez".
Bende olur dedim ve akşam buluştuk. Arkadaşı evden aldığım gibi çıktık yola inan bilmiyordum ilk kez bir yolculuğumun sonunda bu kadar sevineceğimi.
Neyse arkadaşın dediği yere geldik ben arabayı sağa park ettim ve ikimizde arabadan indik bekliyoruz. Gözlerimiz iki kişi arıyor bir anda iki kişi gördüm.
Yok dedim ya bunlar olamaz Saray mensuplarından herhalde birisi. Arkadaşımda onları işaret ederek işte geliyorlar dedi.
Bende dedimki herhalde arkadaşınki şu Sarı Şeker gibi olandır. Yanımıza kadar geldiklerinde iş tabi ortaya çıktı değildi.
O kadar sevinçliydim ki anlatamam.
Bugünlük bu kadar GÜNLÜK...
...İŞTE BU SENİ İLK GÖRÜŞÜM.....
O gece gözüme uyku girmiyor, yatakta bir sağıma bir soluma dönüp duruyorum. Sonunda kalktım ve dışarı çıkmaya karar verdim.
Bizim oranın sokakları ıssızdır Taksime benzemez. İlerliyorum bir elimde telefonum bir elim sigaram ve çakmağım, bir yandanda bir sigara yakmışım içiyorum.
Sokağın köşesindeki kaldırım taşının üzerine çömeldim ve başımı iki elimin arasına aldım düşünüyorum.
Birden kendime geldim neydi beni bu saatte uyutmayan sokaklara düşüren hatta ve hatta Aman Allahım ıslanıyorum, yağmur yağıyor. Cevabını çoktan çözmüştüm bile ama işime gelmiyordu.
Koşarak eve gittim ama inan bana koşarken bile seni düşünüyordum.
Ama sadece bir umuttu, bu umudu seninde bana karşılık verme ihtimalinle yaşıyordum.
Tekrar çıktım sokağımıza yürüyorum aksamadan emin adımlarla tam köşeyi döndüm, gözlerime inanamadım.
Karşımdaki Füsun olamaz yakın oturuyorduk ama bu kadarda değil gecenin 02:00 de karşılaşacak kadar yakın değil.
Yanına yavaşça sokulurken kısık bir sesle merhaba dedim. Ama sen cevap vermiyor öyle gözlerimin içine bakıyordun.
Bense gözbebeklerinden kalbini izliyordum. Bu resmi Leonardo da vinci bile çizemezdi.
Usulca ellerine uzandı ellerim ama çok üşümüştü ellerin ve ellerini ellerimin arasına alıp ısıtmaya çalışırken gözlerim hala kalbinin aynası olan gözlerindeytdi.
karşılaştığımızdan beri bir kelime dahi etmedik, sadece gözlerimiz konuşuyordu.
Bu sessizliği hüzün andıran kısık sesin bozdu ve tek kelime söyledi AYRILMALIYIZ...
Ve ellerimden kurtulan ellerin firar eden mahkum misali kaçarcasına uzaklaşıyordu...
Gözlerine o kadar dalmışım ki sokağa çöken sisi farketmemişim...
Sen benden uzaklaştıkça ben sana geleceğime sanki bende aksi yöne ilerliyordum ve sisle beraber kayboldun...
Evin yolunu tuttum ama biraz önce Ağustos gecelerini andıran hava yerini nisan yağmurlarına bırakmıştı.
Biranda yatağımdan zıplarcasına uyandım...
Ama sırılsıklamdım rüyamdaki yağmur beni ıslatmıştı.
Ben Seni gördüğüm ilk gününün gecesindeki zarzor daldığım rüyalarımda Seni SEVGİLİM yapmıştım bile.
Ama rüyamdaki ayrılığı yaşadım...
Hüzünü yaşadım.....
O yağmur mu beni o günden beri her gece ıslatıyor.... |
