Bu sabah uyandığımda herşey farklıydı.
Sen yoktun.Yanımda,kokunu bırakıp gitmiştin
Yanım bomboştu.Ürkütücü bir yalnızlıktan başka bir şey bırakmadın.
Oysa ne vardı gidecek?
İçim öyle acıdı ki...
Hep geleceğini düşündüm.
Ama sen gelmedin.
Hep böyle mi sürecekti bu?
Beni ikiye böldün.
Bir yanım ne kadar sevse de seni ;bir yanım da senden nefret etti.
Ama anladım ki seni düşünmenin boş olduğunu
Zihnime bir yılan gibi girip, sadece kafamın içine zehrini bırakmak için varmışsın.
Anladım ki, sevmek,meğerse yılanların işiymiş. |