sen beni hiç tanımadın biliyormusun?
ama ben seni çok iyi tanıyordum.
Hep bir gölge gibi arkandaydım.
Sen kimdin biliyormusun?
sen aslan kadar güçlü ;aynı zamanda yaralı bir ceylan kadar ürkek
sevgisini hep içinde tutan,
dağlarda, yalnız açan bir çiçektin.
Suyunu aldığın zaman mutlu olurdun.
Bense sana bakmaya doyamadığım bir lalezar,
ama hiç bir zaman beni göremedin.
Çünkü,her zaman yaptığın gibi dağların arkasına saklanmıştın.
yine beni görmemek işine gelmişti.
sen sadece değersiz hazineler için kendini satan bir şerefsizmişsin.
iyi ki de beni tanımadın. |