BU YÜZDEN SEVMEDİM SENSİZ YILLARI
Soldurdu yüzümde açan güllerimi
Susturdu seninle şakıyan dillerimi
Nasıl unuturum senli günlerimi
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları
Yüzünde her mevsim bahar olurdu
Adında çiçekler açar mana bulurdu
Busende cehennem cennet olurdu
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları
Ben seni sevmedim, sana tapmıştım
Kapını kendime, kabe yapmıştım
Senden önce, sayki yaşamamıştım
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları
Sen güldün, güllerim solmadı açtı
Sen geldin, uzaklar bana yaklaştı
Gittiğin gün, yaşam benden uzaklaştı
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları
Tadıydı aşımın, tende terinin tuzu
Seninle bulmuştum, hazanda yazı
Neyleyim ben sensiz, söz ile sazı
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları
Kalsaydın yüz sürerdim ayağının tozuna
Sen gittin ya güller diken oldu gözüme
Sayamadım kaç kapı kapanmıştı yüzüme
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları
Bir gün dönersin diye seni bekledim
Kabrini kabem deyip hasret dindirdim
Kapında yıllarca hep kendim kandırdım
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları
Anlamsız kaldı bak, adın olmayınca isimler
Manası yok değersiz, senden ayrı cisimler
Hep kış kaldı değişmiyor, sen gideli mevsimler
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları
Ahlar senden olunca hiç gocunmazdım
Ben senin dilinden hiç yaralanmazdım
Sen olsan yaşamaktan hiç bıkmazdım
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları
Sensiz bu dünyanın anasını satarım
Artık vaktidir, ben göçümü tutarım
Sen incinme ben bi kenarda yatarım
Bu yüzden sevmedim sensiz yılları |
