İnandıkları için ölmesede bir adam,
Düşündüğünü yaşayabilmek az şey mi?
Sevdiği okumasa bile,
Her şiirini ona yazmak az şey mi?
Hayat boyu bir rahat nefes alamasan bile,
Son nefesini rahat verebilmek az şey mi?
Belki güneş olamadık ama onun tarafındaydık,
Belki hiçbir zaman hiçbir şeyimiz tam olmadı
Ama en azından hayatı doğru yaşadık.
Şimdi yüzümü yere eymeden,
Saygı duyduğum hiçbir şeyi yitirmeden ve yaptığım hiçbir şey için yerinmeden,
adam gibi yaşadım diyebilmek az şey mi?
Bu şerefsiz dünyaya satmadıysam kendimi,
ölümleri ve işgenceleri bir sevda uğruna kucaklamak gücendirmediyse beni.
İpini koparmış hür ve bembeyaz bir tay gibi
Olma hissi neyle kıyaslanabilir ki?
Ve çıkarsızca sevdalandım işte
bağırıyorum bak evrene, bu az şey mi?
TOLGAHAN KAYA |
