Baba baba diye hep seni andı.
Her tarafta seni sorup aradı.
Telefonda sesin duyup ağladı.
Baba dedi yavrun duydun mu yarim.
Anne dediğinde içim sızılar.
Gözümden geçer bütün anılar.
Yanıktır, yanıktır bütün analar.
Anne dedi yavrun bildin mi yarim.
Artık koşa koşa gezip de durur.
Emeklemek bitti erkekçe yürür.
Ayaklarını yere kuvvetle vurur.
Çimenlikte koştu gördün mü yarim.
Her kimi gördüyse gülücük attı.
Yüzünde gül gonca, çiçek açtı.
Sevgiyle suladı gönüle aktı.
Selam yolladı sana aldın mı yarim.
Havva Önder
|
