Kapat kapıyı, içeri girme nefes alamıyorum
Yalnız ve çirkinim, korkularımı uzattım
Anlat derinliğini, örtün bir günah denli
Geceme geç, uyuyalım ölürcesine, sevgilim
Bari iç karlarımı erit, yaşat beni filikanda,
İncesin, düz bir yaprağa benzersin, eğri bir
Ara sokağa, küçükken, parmaklığıyla oyalandığım
Paslı pencereye, bari gözünü eskitme, kapıyı da kapat
Nefes alamıyorum, utancın kirli gömleğidir etimdeki
Ağzının içinde ne var bilmiyorum, veresiyesi olmaz
Rahmin kuyusunda dünyaya gelen üç kuruşluk haz
Sevgilim, ülserim dinmez, toz çetesi insan
Bir ikimiz genciz, iksir çekmişiz göğün çaldığı kuşa
Yağmurun muradı yok, ruhu geçmiş baharlar bu
Kimi çocuk olmak ister
Ben sesinde büyümek, eminim
Sevdalar oyunlarda gizli, istersen tutar
Hasreti olurum evetlerinin, ama iste
Kayıp gitme dilimin kan sularından
Sana söz, yarın bir çiçek olup
Durmadan açacağım düşünde
Büyü yeter ki, büyü sevgilim, kapıyı da kapat
Bir şeyin ilk tadı gibi sevdim seni, seni de sevdim
Bu kötü, kötülüktür sevmenin öteki türü, çıkarın
Çarkında yuvarlandın hep, felek diye yılanın
Koynunda üşüdün, derinde
Yırtık bir fahişeydi zaman, odur
Budur seviyorum seni ama dokunamamak
Kadar tuzak bir istemeyi sevdim
Toprak serptin üstüme, bitmedi, sustum
Olmadığında da sustum, senin gibi kuyruksuz
Bütün uçurtmalaradır tutkunluğum
Ağamazsın, bitti artık
Beynimin tasından içtin benliğimin zehrini
Başkaları kokuyordun buna kızdım, sevdim
Seni de sevdim, kapıyı kapat
Nefes alacak vaktim yok
Canıma değiyor bağrın.
Hayata ihanet ediyorum sanma
Bir ben çıkıyorum bu fotoğraftan
TANER CİNDORUK
|
