Cevap Ekle

Toplam Cevap: 37

Sayfalar: Önceki  1, 2, 3, 4
Kutudaki yazili sayfaya git -->
Yazar	MURATHAN MUNGAN.....
Yabancı..	KİMSE zamanı yıllarla tartanlar yanılırlar hiçbir şey tartılmaz başka bir şeyle hatta çoğu zaman kendiyle bile yaşanır, içini tohuma bırakır geçer gider geçmez sandıkların bile hiçbir geçen tartılmaz kalanla neyin kaldığını çoğu kez kendi de bilmezken insan kimse kimse kimse sahi kimse ya da hiç kimse söylediklerimden çok sustuklarım seçtiklerimden çok reddedilmek için ne kadar varsam o kadar kimseyim kendime güç kötü bir şey kaderken de kaldıramazken de güç kötü bir şey güçlüyken de güçsüzken de kaldığın yerden devam etmenin karanlığı benzemiyor hiçbir çaresizliğe kimin kaldığı yer var ki dünyada kaldım sandığın yer bizden geçendir çoğunlukla içimizi parçalaya çoğalta hâlâ gittiğim sona aceleci adımlarla bütün iş birinin dediği gibi, yavaşça acele etmek aslında ölene kadar yavaşla işte ölene kadar yavaşla ne başkalaştırırsan o kadarsın başkalarının imtihanlarından büyük gelecekler umma çaresizlik bile bizden bir başkası yapmaya yetmez bize biçilmiş döngüye katlanırız yalnızca bir bakıma hiçbir yerdeyiz bir bakıma yalnızca buradayız var oluşumuzun ağırlığı altında ezilirken yapayalnız ait olduğunu sandığın bütün grupların içinde yapayalnız reddin imkânları sayım kayıpları yoklama kaçakları sanma ki hayat bizi bekler başka kıyılarda oysa biz buradayız halsiz, kanıtsız yılların neyi tarttığını bile bilmeden kendi gücümüzün altında azala azala kollarımız kadar kulaç kalplerimiz kadar sahil hiçbir adanın almadığı yalnızlarız, tamamlanmamış haritasında define ve varlık geleceğin tarihe dağıttığı kayıplar bir gün birbirini bulmanın umuduyla gölgemizle barışmanın uzun yolculuğu: büyümek kendiyle tanışmayı erteler insan çoğu zaman hayat yanlışlarla kısalır başka biri olarak girdiğimiz bir kapıdan bir diğeri olarak çıkarız gündeliğe katlanmak için başkalarını kandırırken kendimizi yanıltırız içimizi denerken yüzeriz farklı yüzlerle kendi içimizde bile bu yüzden aşk yalnızca bir fikirdir bu sefer gerçekleştirdiğini sandığın bir fikir hep öyle oldu bende hep saklı kaldı içimdeki anahtar ve hep aynı kilitte kırıldı fikirler de zamanla değişir kırıldıkları yerde kırıldıkları yer her şeyi değiştirir zamanla bir şey söylemez artık kırılmak bile sonra başka bir başlangıcın kapısında aynı korkularla kalakalırız daha önce de söylemiştim: kimse yoktur kimsenin kimsesizliğine her şiirin gizi başka bir şiirle açıklar kendini demiştim ya, hep öyle oldu bende böyle katlandım kimsesizliğe o birini ararken bile biliyordum hiç kimse hiç kimse hiç kimse MURATHAN MUNGAN 20-06-2008 17:06 | | Şikayet Et!
Yabancı..	karşımıza erken çıkmış insanları yolun dışına sürerken; bir gün geri dönüp onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyormuyuz? hayat her zaman cömert davranmaz bize. tersine çoğu kez zalimdir. her zaman aynı fırsatları sunmaz. toyluk zamanlarını ödetir, hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların, eskitmeden yıprattığımız dostlukların, savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapaylanız kalırız bir gün. bir akşam üstü yanımızda kimsecikler olmaz; ya da olması gerekenler yanımazdakiler değildir . -murathan mungan- 20-06-2008 17:15 | | Şikayet Et!
Yabancı..	"ne kadar varsam , o kadar kimseyim kendime.." 20-06-2008 17:16 | | Şikayet Et!
Yabancı..	"kendini sevmeyen tüm çirkinleri seviyorum" "türkiye'de her şey olabilirsiniz, ama asla rezil olamazsınız." "bir şiir yaşatır herşeyi, yaşamın anlamı solduğunda" solcunun eskisinden sağcının yenisinden ibnenin gizlisinden koru yarabbi diyen yazardır... 20-06-2008 17:33 | | Şikayet Et!
Yabancı..	"bir kadinin aradigi o bir tek erkek,her zaman icin hayali bir varliktir. hic olmamistir.... her erkekte,aradigin erkegin yalnizca bir parcasini bulursun. gercek bir kadin icin,gercek bir erkek,allah gibidir,her yerdedir ve hicbir yerdedir. ask da budur zaten! baska bir sey degil." 20-06-2008 17:37 | | Şikayet Et!
Yabancı..	"sessizliğe borcum var, birkaç kelime" "başını bekliyorum geleceği olmayan hatıraların" 20-06-2008 18:03 | | Şikayet Et!
Yabancı..	"yaa biz, binde bir karsimiza çikan sevgililik,dostluk, arkadaslik firsatlarini ne yapiyoruz? aksamüstünün bir saatinde yorgun gövdemiziyaslayip miril miril konusabilecegimiz, omuzumuza dolanan bir kolun, basimizi yaslayabilecegimiz bir omzun, belimizi kavrayacak bir elin, uzunyollara dayanikli asklarin sahibi karsimiza çiktiginda taniyabiliyor muyuz onu, degerini biliyor,biricikligini benzersizligini anlayabiliyor muyuz? yoksa hayati sonsuz, firsatlari sayisiz sanip kendimizi hep ileride birgün karsilasacagimizi sandigimiz bir baskasina, bir yenisine ertelerken hayat yanimizdan geçip gidiyor mu? karsimiza zamansiz çikmis insanlari yolumuzun disina sürerken birgün geri dönüp onu deliler gibi arayacagimizi hiç hesaba katiyor muyuz? hayat her zaman cömert davranmaz bize,tersine cogu kez zalimdir, her zaman ayni firsatlari sunmaz, toyluk zamanlarini ödetir. hoyratça kullandigimiz arkadasliklarin, eskitmeden yiprattigimiz dostluklarin, savurganca harcadigimiz asklarin hazin hatirasiyla yapayalniz kaliriz birgün. bir aksamüstü yanimizda kimse olmaz,ya da olanlar olmasi gerekenler degildir. yildizlarin bizim icin parladigini göremeyen gözlerimiz, güngelir hayatimizdan kayan yildizlarin gömüldügü maziye kilitlenir. kedilerin özel bir anini yakalamak gibidir, kendi hayatimizdaki olaganüstü anlari olaganüstü kisileri yakalamak. bazilarinin gelecekte sandiklari "birgün" gecmiste kalmistir oysa;hani su karsidan karsiya gecerken,trafik isiklarinda rastladigimiz, omuzumuzun üzerinden söyle bir baktigimiz sonra da bosverip "nasil olsa ileride birgün tekrar karsima cikar" dediginizdir. oysa o gün bu zalim sehri terketmistir o, bosyere busokaklarda aranirsiniz..." murathan mungan 20-06-2008 18:11 | | Şikayet Et!
Yabancı..	50 yasina kadar ne ögrendin sorusuna; “sabri ögrendim en basta. sinirlarimi. affetmeyi. öfkemi denetlemeyi. yetinmeyi. gerektiginide vazgecmeyi. hayatin vermediklerinin hesabini, insanlardan sormamayi. dostluklarimi yipratmadan eskitmeyi. vahsi bir hayvani evcillestirir gibi sanatci dogami besleyen narsiszmi dizginlemeyi. olaylara yaklasmada hassas terazi kullanmayi, ince ayar yapmayi, normal biri olmaya çalismadan makul olmayi. her durumda kendi gücüne yaslanmayi ögrendim. ilk yillarda bir yazimin altinda yer alan adim ve soyadim benim için hersey demekken, giderek yazinin kendisi en degerli şey haline geldi. yüklerimden kurtuldum. ödülden, övgüden, şöhretten, herşeyden. bu yillarla kazanilir. doygunluk ve erkinlesmeyle kazanilir. ve hep son sözü söyleyen olmak isterken, son sözü, hep hayatin söyledigini ögrendim..” 20-06-2008 18:13 | | Şikayet Et!

Konuya cevap verebilmek icin uye olmaniz gerekiyor.. Buraya tiklayip hemen uye olun, sizde aramiza katilin..