Forumlar >>
Sanat >> Şizofrenik Travmalar....Ya vur beni / ya da çek git! ...

| Sayfalar: Önceki 1, 2, 3 ... 12, 13, 14, 15 Sonraki |
|
|
| Yazar |
Şizofrenik Travmalar....Ya vur beni / ya da çek git! ... |
İZ... Mesajlar: 375
 |
Zaman zaman yaptığım gibi, yalnız başıma gezmeye çıkmıştım. Birdenbire, o an önünden geçmekte olduğum okuldan müzik dersindeki çocukların söylediği Almanca bir şarkı yükseldi. Dinlemek için durdum. İşte o anda içimde, çözümlenmesi güç ancak daha sonraları hissettiklerimin tümüne benzer garip bir duygu uyandı: Bu gerçek dışılık duygusuydu. Okulu tanıyamıyormuşum gibi geldi; bir kışla kadar büyümüştü, şarkı söyleyen çocuklar da şarkı söylemeye zorlanan tutuklular olmuşlardı. Sanki okul ve çocukların şarkısı dünyanın geri kalan bölümünden kopmuştu. Yine o anda gözlerim uçsuz bucaksız bir başak tarlasına takıldı. Güneşin altında parlayan bu sarı sonsuzlukta kaygan taştan yapılmış kışla okuldaki tutuklu çocukların şarkısı bende öylesine yoğun bir kaygı uyandırdı ki hıçkırarak ağlamaya başladım...
bir şizofren kızın güncesi... | 13-10-2007 02:01 | | Şikayet Et! |
|
İZ... Mesajlar: 375
 |
Sevmek seni değil çocukluğumu, düşlerimi, kendimi aldatmak olmuştu artık... Bana bağlanan masum aşkları seninle aldatmak olmuştu... Kimseye veremedim yüreğimi. Ne zaman baksalar içime, yüreğimin kırık aynasında kendilerinin değil senin yüzünün aksini gördüler hep... Sessizce çekip gittiler. Farketmedim bile gittiklerini...
...
Gittin...
Dudağıma, çocuksu susuzluğumla asla doyamadığım öpücüklerinden birini kondurup gittin."Ne olur öyle bakma bana" dedin enson...
Daha birkaç dakika önce gözlerimde varlığınla alevlenen yaşam sevincinin yerine, boyun eğmiş, donuk ve daha şimdiden hasretinle kavrulmuş bir karanlığı bırakıp gittin... Dolmuştu zamanın...
...
Şaşardık bazen... ansızın, hesapsızca, belki de yorgun düşerek... Akıldışı bir hızla devinen imgelerin ortasında, bir çığ gibi ömrümüze yığılan anılardan birin seçip, dondurarak... Hayat, çok eskilerden gelen sonsuz bir rityel gibi, bir gelenek gibi tekrar ederdi etrafımızda, umurumuzda olmadan...
...
Ruhlarımızın biryerlerde buluştuğuna, düşlerimizin biryerde kesiştiğine inanmak istediğim bu hayattan çalıntı anları, beni bunun aksine inandırmaya çalışan bir sesle ve ilk önce hep sen bölerdin.
...
Seni sevmek, ait olduğun gökyüzünde seni özgür bırakmaktı... Koparmamaktı kanatlarını... Ruhunun ve kaleminin tek besin kaynağından, başka sevgilerin şiirine eklediği mısralardan kıskançlıkla seni mahrum etmeye yeltenmemekti.
...
Habersizce kapını çaldığım o gün, kapında kalıp, içeri girememek oldu...
O güne kadar hiç olmazsa bana karşı dürüst olmanla, yaşadıklarını benden gizlememenle, yalan söylememenle avunuyordum... Ama bir başkasını incitmemek, üzmemek için ondan gerçekleri gizlediğini, yalanlarla da olsa o nu koruduğunu farkedince bu avuntu da terketti beni... Yalanlarını bile kıskanır oldum.
...
Yalnız kalmak istediğini daha sen söylemeden yüzündeki bulutlardan hisseder, çekip giderdim... Özür diler gibi bir sesle , o nun geleceğini söylediğinde, sessizce çıkıp giderdim... Karşında ben otururken, onunla saatlerce telefonda konuştuğunda çıkıp giderdim... Hep giderdim...
...
Sen benim şizofren aşkımsın... Ben senin kanayan vicdanınım...
Affet beni sevgili... Verdiğim sözleri tutamadım...
Cezmi Ersöz | 13-10-2007 02:15 | | Şikayet Et! |
|
İZ... Mesajlar: 375
 |
Bir şizofrendim artık.. Yalanlar söylüyordum, hem sana hem de ona.. Kendimi tanıyamaz olmuştum. Hangisi bendim?
Birbirinden nefret eden ve birbirinin varlığına tahammül edemeyen bu iki benlikle yalnız kaldığımda çıldıracak gibi oluyor, ağır ağır ruhumu öldürüyordum..
cezmi ersöz | 13-10-2007 02:17 | | Şikayet Et! |
|
İZ... Mesajlar: 375
 |
Sorardım, senden değil, neden hep kendimden kaçtığımı..
Her yeni ilişkiyle içimdeki boşluğun biraz daha derinleştiğini bildiğim halde bu hayatı neden sürdürdüğümü sorardım kendime..
cezmi ersöz... | 13-10-2007 02:19 | | Şikayet Et! |
|
İZ... Mesajlar: 375
 |
İçimdeki masumiyeti ve kanayan benliği bu kadar iyi saklardım işte ondan...
Bense seni hep inkar ettim, elimde kalan son sevgiyi, son masumiyeti koruyabilmek için...
...
Kendi yalnızlığıma bakmaz, başkalarının yalnızlığını çözmeye çalışırdım.
cezmi ersöz
bir şizofren aşka mektup | 13-10-2007 02:24 | | Şikayet Et! |
|
impossible Mesajlar: 394
 |
gidişin nasıl bir ağırlık bilemezsin kalbimde, arkanı dönüp gidişin hiç aklımdan çıkmıyor ki...
yine sensizliğimin kıyısına oturduğum sıradan gecelerden birindeyim. sensizlik gibi gecelere hükmediyor gözlerinin buğulu anımsayışları hala, ellerinin sıcaklığını hissediyorum hala avuçlarımda...
böyle bir geceydi hatırlarmısın,
bu aşkın sonu yok bitsin demiştin...
elini elimden usulca çekip,
gözünde yaşlarla çekip gitmiştin...
yalnızlığına sarılıyorum, unuttum derken tekrar tekrar yüzüm sana dönüyor, yüzümü saklıyorum yalnızken bile...
nefretle karıştırıyorum aşkına meze yapıyorum ihanetini. kendime sarılıyorum öfkemi yutuyorum derken, hep seni içime alıyorum farketmeden. kaçamıyorum senin çocuksu güzelliğinden, sana hala dayanamıyorum. direnmek beynime işlemiyor, yüreğime asla söz geçiremiyor kahretsin şu aklım, hep seni düşünüyorum...
önce aşkımıza ihanetine takılıyorum, nefretimi kusuyorum aynalara. sana söyleyemediklerim bir yığın oluşturdu içimde.
yüzüne haykıramadım ki senden nasıl nefret ettiğimi.
içimdekileri nasıl dışa vuracağım bilemezken, birgün karşımdaydın ansızın. afalladım önce, sonra toparlandım, dilim çözüldü biranda nefretim siyahlaşmış gözlerimden fışkırdı.
deydimi bırakıp gitmene dedim. yapamadım dedin, başkasında aradım seni ama asla sen gibi olamadı, sen gibi sevilmedi dedin.
ne fark eder ki artık, sen beni o yeni arayışların için bıraktın. sonu yok dedin, bana söz hakkı tanımadım. tek başına bu aşkın sonu yok dedin, gittin...
aradığın aşkı söyle buldun mu...
benden uzaklarda mesut oldun mu...
kendine yeni bir dünya kurdun mu...
sen benim dünyamı yıkıpta gittin...
şimdi gelmiş deymedi diyorsun, asla sen gibi olmadı diyorsun hiçkimse. umduğunu bulamadın yazık ki onun için geri dönmek istiyorsun. ben bu kadar severken seni, neden bu kadar basitleştiriyorsun ki aşkımı...
git, hiç karşılaşmadık varsayalım seninle. bir yabancısın artık, başka gözlere baktığın anları düşünmek bile beni derinden yaralıyor.
hiçbir affı yok bu gidişinin, gelişinin de hiçbir teselli edişi yok artık benim için...
bittin...
beni de tükettin, kahretsin birde ben seni kendimde tüketebilsem... | 17-01-2008 15:21 | | Şikayet Et! |
|
impossible Mesajlar: 394
 |
Aşkım yetmedi sana..Yetinmek nedir hiç bilmezdin zaten..Ama benim sunduğum aşk yetinmen gerekenden çok daha fazlasını vaat etmişti sana..Benim gibi sevmeye biliyorum yüreğin yetmedi…
.....Baştan evet daha en baştan biliyordum bir gün itilip unutulan ne varsa beni onlara katacağını..Kavgam,mücadelem seni anlık sevmelerle yaşatmak içindi..Hiçbir zaman sonsuza dek benim olmayacağını biliyordum..Asla bu beklentiyle sevmedim seni..Sevdim evet..Ve bir gün hiçbir şey söylemeden çekip de gideceğini bile bile..Kalman,beni,benim seni sevdiğim kadar sevmen gerekmedi hiç..Hiçbir şey için bana söz vermen gerekmedi..Adı üstündeydi işte..Karşılıksızdı..Gerçek aşktı..Varlığını oluşturan hiçbir zerre beni anlamadı..Belki de anladı da ya ben sana fazla geldim yada sende bir şeyler eksik kaldı..
.....Biliyor musun?Her elimi uzattığımda boşluktu tuttuğum..Her dokunmak isteyişimde hiçbir şeydi bulduğum..Her yemin edişimde bozmak oldu sonum..Savruldum..Ettiğim dualar kadar yoktun..Her sana bakışımda gözlerin öyle derin uçurumlara attı ki beni düşüp ölmekten değil her düştüğümde ölememekten yoruldum..Hiç isyan etmedim kadere..Hiç kimseyi sorumlu tutmadım..Hiç beddua etmedim sana ve hiç lanet okumadım aşkına..Hiç ağlamadım ardından bakarken..Hiç uykularım bölünmedi..Yaşamaya hiç ara vermedim ve hiçbir vakit düşünmedim ölümü..Yaşamalı ve yaşadıkça seni sevmeliydim..Çünkü biliyordum..Aşkın benimle birlikte gelmeyecekti mezara..Öteki dünyada kavuşamayacaktık..Burada sevemediysen beni orada da sevemeyecektin..İki dünyada da yokluğunu çekmek fazlaydı kahrolurcasına seven gönlüme..
.....Ben böyleyim işte..Böyle büyük sevdim seni..Söylesene kim sevdi seni bu kadar körü körüne..Bu kadar beklentisiz..Bir varlığı seviyor olmak kolaydı her zaman..Bense yokluğunu sevdim senin..Kolay olan varlığını değil,zor olan yokluğunu sevdim..Dönmen için değil..Hiç dönmeyeceğini bilerek…Sevmen için değil,hiç sevmeyeceğini bilerek,koskocaman bir sensizliği içimdeki her bir hücreye itinayla yerleştirerek,gittiğin yollara mutluluk duaları serperek,beklemeden,ağlamadan,dönmen için yalvarmadan,ölmeden,yaşaya yaşaya ve acımı sindirerek sevdim..
.....Dönme sakın! | 21-01-2008 21:01 | | Şikayet Et! |
|
Düşgiller Familyası ... Mesajlar: 37
|
gardrop` dan esinlenerek...
kapıyı anahtarı ile açıp içeri girdi
şapkası ile mantosunu portmantonun
bir ve aynı çengeline astı
şemsiyesini de baska bir çengeline...
yatak odasına gitti
elbisesini çıkardı elbisesini askıya astı
askıyı da dolaba
don atlet kaldı...
salona yürüdü
tabureyi aldı..
tavan lambasının çengeline
ipi bağladı...
üstüne çıkıp kendini astı...
üç hamle de...
bulduklarında çırılçıplaktı...! | 23-01-2008 09:24 | | Şikayet Et! |
|
Düşgiller Familyası ... Mesajlar: 37
|
...Oysa...
...Ne çok isterdim bir şekilde...
...Veya şekilsiz...
...Var olabilmeyi sende.. | 23-01-2008 09:25 | | Şikayet Et! |
|
Yabancı..
|
Ahh!.. acılarımın kederli yüzü
Hey hayat nasılda biliyor gizlemeyi
Bu dalganan deniz mi?!
Bu boğulmak üzere olduğum
Yumuşak ,tel tel ve mis kokulu saçların
Ya o hüzün dolusu gözlerin
Nasıl gizleyebilir insan bunu...
Her tanesinde kendimi gördüğüm
Gözyaşlarıda mı yalan?!
Ahh!.. geceme küsmüş yıldızlar
Ahh!.. yüzümü göstermeyen ay
Bir tek rüzgar dost bana
Ellerinin merhameti,yumuşaklığı
Ve saçlarının pak kokusu
Sarıyor çıplak kalan vücudumu
Ahh!.. batası güneş
Sıcaklığın tıpkı acılarım gibi
Her yanı,her yanımı sarıyor
Ya yağmur?
İşte benim yüzüm
Her damlasında hakikat
Gökler sesleniyorum size
Duyun yakarışlarımı
Ben kederden geldim dünyaya!!!
Ahh!.. acılarımla kararmış bulutlar
Şimdi patlayacak gibi...
Birtek rüzgar tanıktır
Annemin acılarla beni dünyaya çağırdığı zamana
Şimdi bir kuş olmaksa isteğim
Kimseye av olmak için değil
Alabildiğince uzaklaşmak
Yaşadığım yeri terketmektir niyetim
Esmesin rüzgar!
Acılarıma birkez daha tanık olmak istemiyorum
Gökyüzü görünmesin gözüme!
Dağılsın kederimle kapkara olmuş bulutlar!
Eğer ki ben acımıyorsam kendime
Kimse acımasın geleceğime!... | 28-01-2008 14:40 | | Şikayet Et! |
|
Konuya cevap verebilmek icin uye olmaniz gerekiyor.. Buraya
tiklayip hemen uye olun, sizde aramiza katilin..
|