Cevap Ekle

Toplam Cevap: 48

Sayfalar: Önceki  1, 2, 3, 4, 5  Sonraki
Kutudaki yazili sayfaya git -->
Yazar	Yarım Yaşamlar...
bora Mesajlar: 80	Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben.! Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne. Avuçlarımdan umuda uçan kelebek.. Hiç ağlamadığımdan değil; çok akıttım gözyaşımı içime. Hiç kaybetmediğimden değil birini.Çok yandım ciğerimden.Baktığım her yere, sevdiklerimin yüzünü kazıdı hasret. Yıldızlarla doluydu gökyüzüm; kapkara bir boşluk bıraktılar kayanlar. Bir daha asla dolduramadım. Gidene soramadığımdan, kalanın ıstırabı daha çok sandım. Hiç ihanete uğramadığımdan da değil; yarası her zaman taze, birkaç hançerle dolaştım durdum sırtımda; hem öfkelendim, hem anlamsız geldi kızmak. Herkesten farklı değildi başımdan gelip geçenler. Herkes kadar ağladım, herkes kadar yandım. Acısız olmuyordu ki hayat! Ağlamaktaydı bereket, yağmurda ıslanmadan yeşermiyordu ki toprak! Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne. Mutlu bir çocuktum ben! Kalabalık bir ailenin sevgisiyle büyümüştüm. Bir sürü arkadaş, bir sürü oyun..kuyruğuna tutunmuştum kırmızı bir uçurtmanın. Hayat hep veriyordu, alacağı günleri hiç düşünmemiştim. Sancılıydı ilk gençlik! Şimdiki hüzünlerimle, o zamanları karşılaştırdığımda, çocukluk deyip geçiyorum. Ah, nerdesiniz 17’lik dertlerim! On yedimde başlamıştı hayatla kavgam. Artık sadece, tartışıyoruz. Acıya alıştığımı söyleyemem hala; hele, nasır tuttuğunu kalbimin. Unutmayı becerdiğimi de söyleyemem; asla unutamadım, kusurluydu hafızam; almayı biliyordu da silmeyi, asla! İyi ki hatırlıyorum! Yaşamımdan çıkanlara kızmıyorum; öğrettikleri her şey için minnettarım. Bir zamanlar, doyasıya güldüğümüz içindi uğurlarken akıttığım göz yaşlarım..Paylaştıklarımız kadar değerliydiler. Paylaşamayacaklarımızın adıydı hasret! İhanete de alışamadım elbette; ama, edenlere de eyvallah! Kir tutsa da kin tutmaz yüreğimiz. Az şey sayılmaz, utanmayı bilmeyenden öğrendiğim; sırf bu nedenle bile affedebilirim. Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne.... Şanslı biriyim ben! Mükemmel bir anne-baba; harika kardeşlerimle; hem büyük, hem mutludur ailem! Eski-yeni fark etmez; hem köklü, hem sınanmıştır dostluklarım! Kolay yere gelmez sırtım; ne yaparsa yapsın, kolay vazgeçmem hayattan! Kokladığım gülleri, teker teker solduracak biliyorum. Asla hazır olamayacağım acıya; ama, çekmeyi de öğrendim artık. Bütün duyularım açık, elimde suyum, yüreğimde umut, güllerimin yanındayım. Az şey midir, biteceğini bildiğin bir hayatı son nefese kadar paylaşmaya hazır olmak. Ve baş kaldırmak ölüme, sonsuza kadar, sevip hatırlayarak.. Zaman bir değirmen; keder girer, hüzün çıkar kapıdan.. Ben de toy girip, olgun çıktım içinden.. Bakmayın dertlenip içlenmeme; yağmur yağar, toprak kokarım; güneş açar, çiçek kokarım! Avuçlarımdan umuda uçan kelebek.. Sadece, Güneşli günlerde kalem oynatmaz yürek! 23-07-2007 11:50 | | Şikayet Et!
bora Mesajlar: 80	Bak, bil ki domuzların önüne inciler serilmez, Mücevherden sarraflar anlar ancak, başkası bilmez Ne fark eder ki kör insan için, elmas da bir cam da, Sana bakan bir kör ise, sakın kendini camdan sanma. Mevlana 23-07-2007 11:53 | | Şikayet Et!
bora Mesajlar: 80	Kısa bir mola vermek istiyorum, izin verir misin hayat... Acıyan yerlerimle kelimelere sığınma vakti şimdi, Uzak şehirler arıyorum yüreğimin yabancı olduğu. Keşfetmediğim, görmediğim, bilmediğim bir yer olmalı... Hatırlatmamalı seni bana... Demek ki deniz olmamalı.... Vedalaşmamalıyız seninle, Sana bu iyiliği yapmamalıyım! İlk kez nefretin eşiğindeyim, ama... Senden vazgeçemem... Bilir herkes... Acıyan yerlerimle düşlere sığınma vakti şimdi, ne olur yakmayın ışıkları, ben herşeyi çizerim düşlerimle... Neden yine yabancılaştım? Bu senin suçun... Herkes kendi ipini çeker, Herkes kendi akıtır gözyaşını, Ama... Sen ben yok aramızda... Bilir herkes... Senden ricalarımı anlatmam zor sana... Ne olur çok görme bana hayatı. Ne olur dokunma... Acıtma... Gülümsememi sever en çok, bari ağlatma... Kısa bir mola vermek istiyorum, izin verir misin hayat... gerçekler sancı yapıyor, az bir düş alıp döneceğim! 30-07-2007 18:52 | | Şikayet Et!
bora Mesajlar: 80	Bozuk Paraya Düsler Satariz Kim atiyor bu çocuklari sokaklara Kim veriyor minicik ellerine kirli cam bezlerini Oyuna doymamisken daha ve tanismamisken atli karincayla Kim el açtiriyor onlara. Hangi bozuk paralara satiyoruz çocuklarimizin gelecegini Hangi kuruslara degisiyoruz onlarin uçurtma düslerini Içimiz sizlamiyormu onlari tinerle tanistirdigimizda Yada bir poset baliyle sanal hayallere ugurladigimizda. Peki neden kaçiyoruz onlari gördügümüzde Neden korkuyoruz kendi imalatimiz çocuklarimizdan Ve nasil gösteriyoruz isaret parmaklarimizla Adini bizim koydugumuz ve soyadimizi tasiyan Genlerimizden kurulu baska bir çocuga. Bizler dört mevsimin büyükleriyiz Geceleri kalkar on kere üstlerini örteriz Her saat basi açlik derecelerini kontrol ederiz Ama düsünmeyiz disarida düsleri çalinan Hayata küs, yasama kederli Bir o kadar da dislanmis disari çocuklarini. Dogruya, onlar sokak kedisi Bizimkilerse cigercinin bir tanesi Iste böyle oluyor insan dedikleri Hadi bir göz kirpimi düsünelim onlari Ellerinden tutalim mesela Tinerlerin yerine pamuk sekeri Balinin yerine uçurtma senligi verelim Atli karincada bir tur atarken onlarda gülsün Cigercinin temiz kedisi misali Her çocukta ayni olmazmi mutluluk mimikleri Hadi dört mevsimin büyükleri Birkere de siz alin bu kirli cam bezlerini Ve silin O bezden de kirli yüreklerinizi 30-07-2007 18:53 | | Şikayet Et!
bora Mesajlar: 80	Uçurumun kenarına bırakılmış bir taş bebeğim ben, kollarım rüzgar yönüne açılmış, parmak uçlarım değmekte toprağa anca... Acıma! Uçurumun kenarında hayata inat gülebilen bir su düşüyüm ben. Güzelliğim kaybolur yüzümü şehre dönersem. Bu aceleci insanlar, bu çıkar dünyası, bu leş kokularında barınamam ben. Yüzümden/yüreğimden kahırlara veremem. Öyle bilmediğim renklere, kolay kolay sinemem ben! Hey! beş kuruşa masumiyetini satan yeşil, büyüdün mü biraz kirlenince, yoksa birikti mi özlemler kuytu köşelerinde? As beni! Beni öldür! Beni kurşunlara diz! Beni alıkoy mutluklardan! Kendini okşa karalarınla! Üzgünüm, sana benzeyemem! Bak bakalım var mı kendinden izler yüreğimin ellerindee, çok zorlama seviyormuş gibi yalan da olsa hissettiremem. Dünya buysa, koşullar bunu gerektiriyorsa, gereksirse emanet ederim kendimi uçuruma. Gerçek şu: Uzak dur! Bu erinç, sana benzeyemem! 09-08-2007 01:31 | | Şikayet Et!
bora Mesajlar: 80	....Hayat bir yerinden yeniden başlanmaya değmez mi??? Kıyısındayım hayatın ayağımın altından kayıyor tüm güzellikler,gözlerimde hüzün,geçmişe bir özlem!!! Ahh küçük kız avucunda ki taşlarla kafa mı tutuyorsun sen bu hayata,bilmiyor musun herşey nasılda acımasız,ne kaldı sana eskilerden....Sararmış anılardan başka... Hani çocukken zaman bitmek tükenmek bilmeden akardığı vakit sen en güzel anları yaşarmışsın oysa...Güneş daha güzelmiş esen rüzgar daha güzel okşarmış yüzünü,yağan yağmur hüzün getirmezdi her damlada , içine çekerken toprak kokusunu hayallerin daha yalınmış....Güzel geçmiş bir günün sonunda uyku akan gözlerle sonun kadar yaşayıp rüyaların kucağında nasılda huzura kavuşurdun...Yüzünden gülümsemen hiç kaybolmazdı...Her düştüğünde kanayan dizlerinin acısı bile ne kadar azmış şimdiki acılarının yanında... Bildik bir bakkal vardı hani leblebi tozu aldığın,sıra sıra dizilmiş bisküvi kutularından 'taze mi?' diye her sorduğunda 'evet' karşılığını alırdın ve gülerdin içten içeee çünkü en az bir önceki sorduğun kadar tazeydi... Beyaz bir ayakkabın vardı o zamanlar kimsede yoktu öyle bir ayakkabı onu giydiğin günlerde bulutların üstünde gibi gezerdin,hiç açamazdın güneşte gözlerini hep kısarak bakardın etrafa...En çok saklanbaç oynamayı severdin en gizli yerlerde olurdun en sona sen kalırdın oysa hayatın gizlerinden turtulamadın hiç.... Peki neden bunlar geldi hatırıma şimdi? Ne anlamı kaldı şimdi büyüdük kocaman olduk hayat bizi kendi düzenine göre büyüttü... ....Günler GRİ.... Kabullen artık sen büyüdün çocukluk sararmış yapraklar arasında kaldı... 09-08-2007 01:36 | | Şikayet Et!
bora Mesajlar: 80	.....Dünyanın en güzel varlıklarıdır bakmaya kıyamadıklarımız en saf en kıymetli bize hayatta yaşama nedeni olacak güzelliklerdir.... 09-08-2007 01:38 | | Şikayet Et!
bora Mesajlar: 80	Hayat bir illüzyon.... Göz yanılsaması. Hayata, olaylara, insanlara bakışımız o kadar taraflı ki alıştıklarımız tamamen bize yansıyan, inanmak istediklerimizi gösteren şekilde işliyor. Ne yazık ki ki akılla kalp arasındaki yolu uzun tuttuğumuz için üç beş kelimenin içinde gelişiyor yaşamlarımız. Hepimizin elinde bir tılsım, savuruyoruz, nereye savrulacağını bilmeden... Hepimiz birer peri olduğumuzu sanarak konuyoruz, uçmayı bilmeden yüreklere gelişigüzel. Oysa ki hiç bir şey göründüğü, duyulduğu gibi değil. Olan biteni yani gerçeği anlamak insanın kendisine yakın olmasıyla ilintili... Ki bu, hayatın bağlarını beline dolamaktır. Bilinmelidir ki hayat peşin alıp veresiye verir. Yani bazen mutluluklar, büyümek için hüzünlerle beslenir. Yani bazen her şey göründüğünün tam tersidir ve belki de mutluluk cümleyi tersten okumakla mümkün olabilir... Ve sizler “iz bırakanlardan mı yoksa izleri takip edilenlerden misiniz?” 09-08-2007 01:39 | | Şikayet Et!
bora Mesajlar: 80	düşünceleriniz pozitif olsun çünkü düşünceleriniz sözleriniz olur sözleriniz pozitif olsun çünkü sözleriniz davranışlarınız olur davranışlarınız pozitif olsun çünkü davranışlarınız alışkanlıklarınız olur alışkanlıklarınız pozitif ol çünkü alışkanlıklarınız değerleriniz olur değerleriniz pozitif olsun çünkü değerleriniz kaderiniz olur 09-08-2007 01:41 | | Şikayet Et!
bora Mesajlar: 80	Hazımsız duygular Körelmiş inançlar Asrın cinayeti pusudaDarağacında aşk ve sair sevdalar Yağlı ilmek sırası bekleyen özneler Ölmek kaçmaktır sözüne meyledenler Ölmek mi kaçış yoksa kaçış mı ölüm bilmezler.. Bitmeyen çelişkiler içinde Bu koca karanlık izbe metropolün gölgesinde Kendi cinayetimi planlıyorum belki de Yüklemi olmayan cümleler eşliğinde Sinsice ilerliyor ölüm Ölüm sensiz kalmaktı ya hani Karanlığa sensiz gitmekti Oysa es geçmişim bir gerçeği Hatta tek gerçeği Asıl sensizlik ölümmüş ya gülüm Kapadım gözlerimi haykıran gerçeklere Yüreğimi yakıyor kanayan duvarlar İçimin acısı parmak uçlarımdan çıkıyor Canım damlıyor camlaşan gözlerimden Ve ben adım adım yaklaşıyorum sensizliğe Göz çukurlarımda kalan ihanetler Zamansız kesiyor yollarımı Sevdam üşürken yüreğimde Avuçlarımda geçmişin külleri Ben sevdim mi tam severim derken Sevdam, hep yarım kalmaya mahkum sanki Kendimi hapsettim yaşanmamışlıklar içine Kestim cezamı attım sonsuzluklara sevdamı İşte bu yüzdendir ki Ne söküp atabiliyorum yüreğimden Ne de adam gibi sevebiliyorum seni yar Kangren olmuş akşamların sessizliğinde Tanıklık ediyorum yine duygularımın hüzünbaz sevişmelerine Kelimelerim can çekişirken kalemimin ucunda Yazamadığım kelimelerin çığlıkları kulağımda Eskilerde kalmış, bir olan iki gönülün samanlık macerası… Şimdilerde şatolar bile yetmiyor hazımsız yüreklere…Şehvetin esiri olmuş aşka dair tüm duygular…Tensel temas olmadan yaşanmaz olmuş aşklar..Aynı yaşandığı sanılan sevdalar gibi masallar bile yalan olmuş.. İşte bu nedenledir ki yüreğim.. Son zamanların en hazin öyküsüyüz aslında sen ve ben..Geçmişin gölgesi düşerken yüreklerimize Kerem ile Aslı’nın can bulmuş ruhlarıyız bu asırda..Ve ruhlarımız yanarken sevdanın ateşinde, bedenlerimiz ayrılığın ayazında üşümekte.. Hazımsız duygular Körelmiş inançlar Asrın cinayeti orta yerde Tek tek öldürüldü adı sevgiden geçen herkes Şahit olmadı maskeler ardındaki yüzler Ve bu hazin öykü için saklanılan Tek bir damla düşmek üzere gözlerden Biz aşka ihanet ettik sevgili.. kendimizle birlikte ihanet ettik aşka. Yarım bıraktık, eksik yaşadık.. bir yanı yetim bir yanı öksüz… Ve ben… En büyük yalanı söyledim kendime Gerçekler dilime yapıştı Sahip çıkamadık aşkımıza yüreğim.. Aşkımızın canı yandı.. Sema ŞENER 09-08-2007 23:49 | | Şikayet Et!

Konuya cevap verebilmek icin uye olmaniz gerekiyor.. Buraya tiklayip hemen uye olun, sizde aramiza katilin..