haklısın ;
32 farzı bil
islamım şartları
imanın şartlarını bil ;
gerisi kalsın aşar bizi derler ?
işte bu var bazın insanlrın zihninde ?
ama yetmiyor ;
aşkı teşbih edeyim ;
aşk hakkın da hertülü ayrıntı ve edebiyat parçalamsını biliyoruz ;yani yolun yordamını bulmaya çalışıyoruz ;yeterki kız sevsin diye ;
pekki RABBİMİZDE BİZDE ONA LAİK OLMAMIZI İSTER ?
Yav, madem konu açıldı, geçen bir yerdeyiz benzer bir konuyu tartışıyoruz. ama muhabbetle, buradaki gibi değil tabiki.
Fakat bir ara tansiyon yükseldi, sohbet ortamına gelen yeni bir arkadaş, esti gürledi, üstelik bir de dinlemiyor. "Be adam, az bir dinle sana da söz hakkı gelecek" diyoruz ama yok.
"Neymiş, biz dini ve ibadetleri yaşamayanları eleştiriyor, üçüncü sınıf insan muamelesi yapıyormuşuz. Her şeyi biz mi biliyor muşuz, biz daha ne biliyormuşuz v.s." Adam susmuyor bir türlü, şaştım kaldım.
"Abim" dedim. "Allahını seversen, yanlış anlama ama bana Guslün farzını sayar mısın" dedim. Ama bunu derken bile biraz utandım. Zira onu rencide etmek gibi gayem asla yoktu.
Başladı saymaya, "niyet etmek, elleri yıkamak, ağzı yakamak, burnu yıkamak, kolları yıkmka, başı mesh etmek, ayakları yıkmak, gusülden sonra fatiha okumak (!)" (Böylelikle bunları öğrenmiş olduk )
!!!!
Mecburan sustum. Zira çok muhterem hocam bana "öyle an gelir ki o an sus, işte şimdiden susmayı öğren" derdi. Cahile yapılacak en iyi anlatım sükut etmektir. Zira yeri gelir, ısrarıyla dinden çıkar ki ben sebep olmak istemem asla buna. Rabbim muhafaza eylesin.
Yahu, DİN neden aramızda polemik konusu oluyor bir çözebilsem. Kimse kimseyi ne küçümsüyor ne de alaya alıyor. Böyle olmuş olsa, Allahını seversen büyük günah değil midir?
DİN anlatılmayacak mı, yaşanmayacak mı, İkaz edilmeyecek mi insan, hatalar uygun lisanla söylenmeyecek mi? Keşke benim hatamı birisi bana dese ki ben onu fark etsem ve tevbe etsem.
Gelmeyelim şimdilik istersen, amelde, ibadette, kullukta çok eksik olan bizler hangi AŞK iddiasına gireceğiz ki, Allaha karşı az da olsa bir yüzümüz olsun...
Yahu, DİN neden aramızda polemik konusu oluyor bir çözebilsem. Kimse kimseyi ne küçümsüyor ne de alaya alıyor. Böyle olmuş olsa, Allahını seversen büyük günah değil midir?
DİN anlatılmayacak mı, yaşanmayacak mı, İkaz edilmeyecek mi insan, hatalar uygun lisanla söylenmeyecek mi? Keşke benim hatamı birisi bana dese ki ben onu fark etsem ve tevbe etsem.
Tatlı dil ve muhabbetin çözmeyeceği konu olmaz. Ne enteresandır ki Allah cc Hz Musa'ya as, Firavuna tebliğe gönderirken "Güzel lisan ile muamele et!" buyurmadı mı? (Ayet Meali)
Ki burada, kimse -haşa- Firavun değil, Nemrud değil. Hepimiz eksiklerimizle, güzelliklerimizle DİN kardeşiyiz. Birbirimize Allah için sahip çıkmak, anlatmak, hatırlatmak zorundayız. Sen bana, ben sana. Ama önce nefsimizde yaşamalı sonra Allah için olmalı bunlar.
"Habibim, (dini, ilahi ikazı, ihtarı, azabı, müjdeyi)hatırlat, zira hatırlatmak inananlarda olsa fayda verir" AYET MEALİ
)
