İNSAN OLMAK...

	Üye Girişi \| Üye ol \| Üye Arama \| Üyelik Problemleri Ana Sayfa

Sen ne yapiyorsun ?

Nostalji arama:

Toplam Cevap: 16

Ana Sayfa >> Nostalji >> Off Topic >> İNSAN OLMAK...

Sayfalar: 1, 2 Sonraki

Yazar

İNSAN OLMAK...

Yabancı..

Gerçek bir öykü...muhteşem!!!

Yillik iznimi memleketimde geçirdim, hem sila hem tatil, hem etinden hem suyundan pek lezzetli, normal bir surecti..

Bu surecin icinde bi yerlerde tanidim onu. Bir arkadasimin koydeki evine gitmistim. Tas evin ust kattaki girisinden once sesi geldi, sonra sureti gorundu. Titrek elleri, içi yari yariya bosalmis bir cuval gibi kendini tasimakta zorlanan bedeni ile bildik koylu nenelerden biriydi. Saçlari kina turuncusu idi. Bizim oranin yasli kadinlari saclarini uzatir, orer de oyle saklarlar tulbentin altinda. Turuncu kinali belikleri vardi sanirsam, kucuklukten beri yaslilarin turuncu saclarini, orgulerini pek severdim. Benim nenem yaslarinda olsa gerekti. Oturdugumuz kata inebilmek icin yardim istedi. Yanina gittim. Bir elini bana uzatip basamaklari inerken gozlerinden sikayet etmeye basladi.

-"Emme gari, pek guzel goruddurudum, bu gozleem gormez oldu.. Ehtiyarlik.. Doktora gittik ya, yapcek bisey yok dedi..Bak baken basga basamak galdi mi?"

Alt kata inince bir koltuga oturdu, karsisina gectim.. "Yasim seksen" dedi. "Benim ananem 89 oldu" dedim.

-"Ben de o civardeyindir. Cog oldu gari, saymeddurun yillari" dedi..

Dort oglunu anlatti, gelinlerini –her biri sadece "birer denecik" doguran gelinlerini- anlatti. Dort oguldan dort torun az gelmisti ona. Hayatini anlatti. Soz dondu dolandi "rahmetliye" geldi.

-"Yirmi yil oldu gideli" dedi. "Hicten gitti"

"Ozluyor musun?" diye sordum..Bakislari degisti. Yasli kadin yok oldu, gozlerin gerisinden dipdiri bir can bakti. Bir kadin, tuttugunu koparan ama olume yenik dusmus ve iste bunu bir turlu hazmedemeyen bir savasci bakti bana.

-"Ozluyom ya!! Hem de cog ozluyom. Gidip aliveecem emme olmeyo. Elimden gelse gitcem, nerdeyse bulcem, alip da gelcem, getiriveecem. O gadar ozluyom ki o gadar olur."

Ve sonra kendi olumunu hatirladi. Yeniden yaslandi. Gecenlerde zedelenen beli aklina geldi. Agrisini hatirladi. "Elimi goyem mi? Belki sifa olur." dedim. İzin verdi. Belini tuttum. Akan sevgiye yol oldum, yatak oldum..Guruldeyen nehire kanal oldum.

-"Bi de olumden cog korkuyom ben." dedi..

-"Ana gari, ne vaamis olumden korkcek, olum dedigin burada uyuyup orda uyanmak" dedim.

-"Yoo, is bildigin gibi degil, dinle bak." dedi. "Hinci (simdi) bizim gomsunun oglu vaadi..Tufegi vaadi bi dene. Kumese tilki girdi deye cagirdimdi, gitti ordaki masum kopegi furdu. Garanlikti, o da bilememistir emme, olduruveedi masum hayvani. Ben onu cagirmeseydim o kopek olmezdi. Gunahim buyuk." dedi..

-"Simdi bi aglarim da gorursun, seni olumden korkutan gunah bu mu yani?" dedim..

-"O gadanla galsa gene iyi" dedi.."Bi dene daha vaa..Eesek vaadi bizim. Yolda bilegini burkuttu. Ustunden dusurdu beni. Onu da dovdumdu. Gabayetim cog." dedi.

-"Hepsi bu mu?" dedim..

-"Daha ne olsun? dedi..

Elimden akan nehir selale oldu. Eger onun sol yanindaki melek olaydim, egilir de operdim bana taht ettigi o omuzu. Optum. "Allah affeder" dedim. "Amin" dedi ama inanmiyordu bu buyuk gunahlarin affedilebilecegine.

Savaslarin, tecavuzlerin, zulumlerin icine gomulmus bu dunyada bu nenemin kendine sectigi gunahlar icimi serin ateslerde yakti..Gozlerim doldu donmus buz kaliplariyla. Neden duygulandim anlamadim ama duygular aciga cikti kuzey vadilerinin ruzgarlarinda. Dunyada bir kopegin kazara olumune sebep oldugu icin vicdan azabi ceken bir tek kisi dahi varsa hala, evet, bu dunyada ogrenecek cok seyim var bildim. İNSAN olmak hala mumkun burada bildim. Her nerdeyse bir sevgiliyi gidip arayacak, bulup getirecek denli ozlem ve erk varsa bir yurekte, bu dunyada yasamaya degermis bildim.

Nenemin titreyen ellerinde, derin gozlerinde, kirgin sozlerinde kendimi sevdim. Hayati sevdim. Nenem hayatimdaki mihenk taslarindan biri oldu. Hayatimda ilk kez bir insanin ogrencisi, izdesi olmak istedim. Ben bir saf yurek ustadi buldum. Onun yolunda yola koyuldum.

13-04-2007 00:11

Yabancı..

yüreğine sağlık arkadaşım,gerçekten ibret ve heyecanla okudum hikayeni...

var elbet öğrenecek,yaşanacak,bilinecek çok şey insanlık adına da kendi adımıza da!

sağol

13-04-2007 00:20

Yabancı..

rica ederim..pek çok değerin yitirildiği..yozlaşan dünyada..beni çok etkileyen bir öykü ve sizlerle paylaşmak istedim...

13-04-2007 00:34

Yabancı..

çalmanın,çırpmanın,insanı gözünü kırpmadan boğazlamanın neredeyse olağanlaştığı günümüzde bizi mazinin güzelliklerine götüren o güzel insanlara binlerce teşekkürler senin vasıtanla.
ülkemin geçmişte kalan güzel mirasını bize ulaştırmalarından dolayı öpülesi ellerine kapanmamız gereken ninenin saf dünyasını,bizde,bizden sonrakilere ulaştırabiliriz umarım.

yoksa önce o güzel dünyalar tarih olur,ardından da biz.

ninemle kiraz ağaçlarının altında oturup sohbet etmelerimizi,dedemin sepet örerken anılarını anlatışını yaşattın bana.

MİNNETTARIM

13-04-2007 00:45

formalite yoq
Mesajlar: 1169

gitgide yüreğimizin derinlerine doğru giden, kaybolmaya yüz tutmuş saf duygularımızı tekrar alevlenmesine vesile olduğun için

ellerine sağlık

13-04-2007 04:37

EJDER-{Ve Ben Gidiyo
Mesajlar: 1317

YÜREĞİNE VEDE ELLERİNE SAĞLIK ARKADAŞIM GERÇEKTEN İBRET ALINMASI GEREKEN BİR HİKAYEN VARMIŞ

ÇOOK TEŞEKKÜR EDERİM

13-04-2007 07:03

Yabancı..

Muhteşem, harika bir yazı çok teşekkürler bunu bizimle paylaştığın için..

13-04-2007 08:15

Yabancı..

Çok güzel bir hadise, etkilenmemek elde değil... Allah razı olsun.

Ammaaaa, hem etkili hemi de değil.

Etkili; çünkü böylesi bir düşünceye sahip olması ne kadar sevindirici ve bizler için de ne kadar ibret şahikası. Bu yüzden doyumsuz bir iman gücü var nenenizin. Rabbim ömrüne bereketler versin.

Değil; çünkü insan olan bizler yani nankörler güruhu, ibret almaktan öte hâlâ bildiğini okuyur. Hâlâ ölümsüzlüğü görüyor (!!!). Hala ölmeyeceğinin telaşında. Ölümü bilsek de; biliyoruz işte, hepsi bu.

Allah cc insanın ahiretteki vereceği (veya veremeyeceği) hesabını Kuranda ne de güzel beyan ediyor:

"Der ki insan: 'Rabbim! Bana az bir mühlet daha ver, döneyim geri. Sana yaraşır kulluk yapayım.'"

İmam Gazali ks hazretleri, bu ayeti tefsir ederken araya nüktedan eklemiş:

"Be hey insan! Zaten dönmek istediğin yerden geliyorsun, buradayken henüz yapacağını yapsan ya."

Allahımmmmmmm! Nedir bizleri ıslah edecek olan, nedir yüce ve sınırsız sevgini kalbimize koyacak olan? O nenedeki peygamberi hassasiyeti elde etmek için bizlerin illaki ölmesi, yevm-i mahşer hesabına girmesi, cehenneme girmesi, azabı tatması mı gerek, -ki- o zaman mı pişman olalım?

Kadiri mutlak yüce Rabbim bizlere uyanıklık versin. Uyanıklıktan öte gönül gözüyle, basiret vesikasıyla ibret almayı ihsan eylesin.

Tekrar Allah razı olsun sevgili dostum.

13-04-2007 08:26

Yabancı..

çok güzel ya teşekkürler

13-04-2007 08:56

Yabancı..

ya tek kelimeyle mükemmel bi yazı paylaşımın için

ya allahtan dilegim herkes o nine gibi kendi günahlarını vicdanında yaşıyıp hissetmesi

13-04-2007 09:49

Sayfalar: 1, 2