Dusler Sokagi
Üye Girişi | Üye ol | Üye Arama | Üyelik Problemleri
Ana Sayfa
Sen ne yapiyorsun ?
Nostalji arama:
Toplam Cevap: 38
Ana Sayfa >> Nostalji >> Off Topic >> ^^BİLGİSAYAR VE CEP TELEFONU YOKKEN Mİ DAHA GÜZELDİ HAYAT???
Sayfalar: Önceki  1, 2, 3, 4  Sonraki
Yazar ^^BİLGİSAYAR VE CEP TELEFONU YOKKEN Mİ DAHA GÜZELDİ HAYAT???
özgür&askım amy lee
Mesajlar: 779

22 yasındayım ve bi kere bile mektup yazmadım..yılbası kartpostalı yollamadım offfffffff yaaaa bence mektup daha iii 1-2 hafta beklersin cvp gelcek mi diye internette msn de 1 dakikaya kalmadan cvp geliooo..bi heyecan yokk..
10-03-2007 09:20
Yabancı..

yenı nesıl olarak hayatımızı o kadar zapedıyorlarkı msn ınternet cep telı ınsan cep telsız ınternetsız yapamaz oldu ck kotu ya sosyal aktıvıte 0 a dustu
10-03-2007 09:45
Yabancı..

bu bahsettiğin şeyler boş insanlar için geyik yapmaya kullanılıyo istedikten sora sosyal aktivite
10-03-2007 10:36
Yabancı..

valla varken daha iyi hele cep telefonu şimdi nokia n95 geliyo dehşet bişey bilen varmı
10-03-2007 12:17
Yabancı..

sanırım özgürlükle sınırsızlığın,çağdaşlaşmayla dejenarasyonun,gelişmeyle eskiyi tamamen yok etmenin,özgüvenle egoizmin,kendiyle barışık olmayla narsistliğin ayrımının yapılamadığı bir yaşamda bizde bazen bazı şeyleri karıştırıyoruz sanki.
bilgisayar yada teknolojiye hakimiyet sokaktaki insanlarla paylaşlan hayatı yaşamamak için bahane değildir.çocuklar servislerinde,büyükler araçlarında hayattan izole olacakları yerlere bile izole gidiyorlar.hayat onlar için otomobil,ev ,iş yada okulun penceresinden görülen bir resim gibi akıyor ve içine girmedikleri,bazen girmeye cesaret edemedikleri bir hayatı basite alarak yada kendince yorumlayarak etiketli ve markalı zırhlarında ama bu hayatın bize ol dediği topu topu 8-10 tipten oluşan prototiplerden birinde var olmaya çalşarak yaşamaya mecbur bırakılıyoruz sanki ve bu bize teknoloji,çağdaşlık diye yutturuluyor gibi.
sosyolojik bir gerçektir,yardım kurumları yada bu tip yapılar ne kadar çoksa o hayat o kadar yozlaşıyor,insanlar dejenere oluyor demektir.oysa biz yüz yılın kendine ihanet ve küfür hareketeriyle mutlu oluyoruz.çünkü artık komşu değiliz.paylaşmıyoruz.gerçek insandan biyolojik insana gidiyoruz.
kendimizi büyütüp insan edemeden çocuk sahibi oluyoruz ve onlarıda teknolojik etiketli nesnelere emanet ediyoruz.kendimizi kandırarak ve ellerimizle bozduğumuz yada bozulmasına göz yumduğumuz bir hayatın neden bu kadar acımasız olduğunu düşünüyoruz.yarın çocuklarınız size acımadığında yada sizi üzdüğünde kimseye kızmayın bence.çünkü onları biz değil,monitörler,klavyeler ve cep telefonunun soğuk yüzleri büyüttü.bu yüzden sevdaların içi boşaldığı için günde 3 sevgi-sevgili formu açıp hala cevap bulamıyoruz bence.
tv yada internette sanki,cep tel. şarj ediyor gibi yarın konuşacaklarmız için kendimizi şarj ediyoruz.
umarım çocuklaımızın şarjı uzun olur
çünkü bu dünya bize dedelerimizin mirası değil,torunlarımızın emanetidir(kızılderili düşüncesi)
ve insanoğlu umarım,son balık tükenmeden,son ağaç kesilmeden ve son nehir kurumadan paranın yenmeyecek bir şey olduğunu anlar(kızılderili düşüncesi).
10-03-2007 12:26
Yabancı..

çok doğru ya teknolojinin esiri oluyoruz
insanlar bilgisayar cep telefonu hesap makinesi giderek her işimizi robotlara yaptırıyoruz
kullanmadığımız aklımız körelmeye başlıyor çok kötü çok
10-03-2007 14:52
eReNN
Mesajlar: 113

wala bu konu bni yas olarak biraz asıo o yüzyıldan haberim yok
10-03-2007 14:52
AmaR
Mesajlar: 121

aslında bu bize sonulan bir nimettir... tabi kullanma yerlerine göre değerlendirmek lazım...
10-03-2007 16:21
AmaR
Mesajlar: 121

eskiden biişi yapmak için epey zaman harcamak gerekirdi şimdi ise o zamanı başka şeylere ayıra bilme imkanımız oluyo
10-03-2007 16:25
Yabancı..

yeniliklerden kaçmak zordur..ama eskilere hasret kalmamak elde değil..özleniyor masum çocukluk günleri..beyaz oyunlar..kirlenmemiş arkadaşlıklar..eğlenirdik biz..anneme inat mahalledeki erkeklerle oynadığım oyunlar aklımda..iyisin sen deniz..sen geç kalaye der kandırırlardı beni..şimdi bile ufacık birşeyim..o zaman ki halimi varın siz düşünün kalede ben

misketlerim vardı rengarenk..herkes hayrandı..ben de çok havalıydım ve çok şanslı..hangi miskete vurmaya çalışsam isabet ettiriyordum..o zamanlar vuran kazanıyordu..koca bir torba olduğunu bilirim misketlerin..

ne çok konuştum ben yaa..eskilere girince çıkmak zor..susayım ben..

şimdiki zamanı çok konuşmak istemiyorum..samimi bulmuyorum çocukların büyüdükleri ortamları..bence çok sağlıklı da değiller..neyse sustum

10-03-2007 17:47
Sayfalar: 1, 2, 3, 4
Şiirler | Hikayeler | Komik Hikayeler | Anılar | Güzel Sözler | Fıkralar | Ekart | Nostalji | Yigit Özgür Karikatürleri

Etiket | Forum | Gezi Rehberi
Copyright © 2005 DuslerSokagi.com. Bir eğlence sanatı. | iletisim: iletişim