Çiftçi tavuklari için hiç yorulmayan bir horoz almak için pazara
gider. Pazarci : istediginiz herseyi bu horoz yapar, diye azgin mi
azgin bir horoz satar bizim çiftçiye. Adam çiftlige döner ve horozu
kümese koyar koymaz tüyler uçusur, gidaklama sesleri, feryat
figan, çiftçi çok memnundur. Ama horoz cok azgindir, sadece kumesi
degil, çiflikteki hayvanlar, atlar, koyunlar, inekler vs. vs. Adam
memnundur ama bir yandan da endiselenir, horoz iki günde ölecek diye.
Horozu tutmaya çalisir ama nafile. Neyse der eve girer. Ertesi gün
bir bakar ki, horoz ayaklar havada, dili disarda kümesin önünde
pestil vaziyette yatiyor ve hatta tepesinde bir akbaba
uçusuyor.
Çiftçi kendi kendine : Ehh iste sana dedim geberecen diye,
seklinde söylenir.
Horoz, bir gözünü hafif açarak çiftçiye kisik
sesle homurdanir;
-Hissst! Akbabayi kaçirican sus! |
