ertesi gün ablasını aradım yazdığım mektupları ve resimleri istedim yerini bilmediğini söyledi.ve kardeşine söyledi kardeşide bana ablamdan bişey isteme ne isitoyrsan bana söyle diye msj çekti.bende ablasına söylediklerimi kendisine söyledim şu an seninkiler yanımda akşam buluşalım ver dedim
buluştuk
ama o getirmemiş ben verdim kendi resmimin olduğu yerleri kestim aldım.yarın getir dedim getirmem dedi onlar bana ait olmaz dedi.bende kolundan tuttum evlerine gittim ve aldım eve giderken yolda göz atmaya başaldım benim yazmadığım bir mektup buldum.içinde aşkını anlatan yanında olmadığı için o an ölümü düşündüğünü sevgisinin ne kadar derinden olduğunu aynı şehirde ayrı olmanın acısını çektiğini anlatan bir mektup vardı.içimden o an yanlış mı davranıyorum diye düşündüm ama yanlış düşünmüşüm.mektubun altında bir tarih vardı ama o tarihte biz onunla aynı şehirlerde değildik o okuldayadı konyadaydı yani bu kim demeden yanında karalanmış yazılar ve rakamlar vardı.yazıyı iyice inceledim.içinde FIRAT ÇAVUŞOĞLU Altında kendi ismi vardı ve fala bakmış olacak ki en altında %70 lik bir oran vardı.Bunu gördüm yıkıldım bunu nasıl yapardı bana o kişinin bana sadece arkadaşı olduğunu söylemişti.onun için kitap yazan ben onsuz bir sn bile geçirmek istemeyen ben böyle bir oyunun içinde kalmıştım.kahroldum o mektup sahnesinde ağlamak istedim ama yapamadım. öfke duydum sadece hatta öfkem kinim dahada arttı.yazıklar olsun verdiğim emeklere ben kitap yazdım onun için KELEBEKLER KRALİÇESİ benim kelebeğim di o nasıl olduda anlamadım ben onun kelebek değilde yerde sürünen yılan olduğunu.içime girdi benim zehirledi damarlarımı akıttı zehrini son damlasına kadr ve son sahnesinde beni öldürdü gitti.
mektupları dün aldım bugün msj çektim bunun hakkında,ve utanmadan benden o mektubu istedi nasıl bir insan bu anlamıyorum.
bana ne yaptı?
İnsanlardan soğuttu kimseyi sevmemem,gönül vermemem gerektiğini öğretti.şimdi o günü bekliyorum.o beni nasıl yıktı bende onu yıkacağım o gün karşısına çıkacağım nefretimi göstereğim
bekleyeceğim sabırla
bekleyeceğim nefretle
bekleyeceğim öfkemle
ve patlayacağım bir volkan gibi
beni kimse söndüremeyecek o gün.
işte o günde ben güleceğim |
