Uzaklarda bir
köyde, çocugu dogmadan kocası
ölmüs, tek basina yasayan hamile bir kadin kendisine arkadas olmasi
açisindan dagda yarali olarak buldugu bir gelincigi evinde beslemeye
baslar.
Gelincik kadinin yanindan
bir an bile ayrilmaz.
Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça
uysallasir. Bir kaç ay sonra kadinin çocugu dogar.
Tek basina tüm zorluklara gögüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadir.
Günler geçer ve kadin bir
gün bir kaç dakikaliginada
olsa evden ayrilmak ve yavrusunu evde birakmak
zorunda kalir...
Gelincikle bebek evde yalniz
kalmislardir. Aradan biraz
zaman geçer ve anne eve gelir. Gelincigi ve kanli agzını
görür. Anne çıldırmışcasına gelincige saldırır ve oracıkta öldürür
hayvanı.
Tam o sırada içerdeki odadan
bir bebek sesi duyulur. Anne odaya yönelir...
ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebegi ve
bebegin yanında duran
parçalanmış bir yılanı görür...
Einstein'in söyledigi rivayet edilen
bir söz var:
"İnsanlardaki önyargıyı parçalamak benim atomu
parçalamamdan çok
daha zor"
ONYARGININ OLMADIGI !
EN GUZEL GÜNLER SIZLERIN OLSUN
|
