SEVGİ ÜZERİNE
Uzakdoğu'da bir Budist tapınağında geçmiş bir olayı anımsadım.
Bu tapınak bilgeliğin gizlerini aramak için gelenleri kabul ediyordu
ve burada geçerli olan incelik, anlatmak istediklerini konuşmadan
açıklayabilmekti. Bir gün tapınağın kapısına bir yabancı geldi.
Yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi. Burada sezgisel buluşmaya
inanılıyordu, kapıda tokmak ya da çan, zil türünden ses çıkaran bir
gereç yoktu. Bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki '' bilgelik arayıcısı''
kapıda duran yabancıya baktı. Bir selamlaşmadan sonra sözsüz konuşmaları
başladı.
Gelen yabancı, tapınağa girmek ve burada kalmak istiyordu.
İçerdeki bir süre kayboldu, sonra elinde ağzına kadar suyla dolubir kapla
döndü ve kabı yabancıya uzattı. Bu '' yeni bir arayıcı kabul
edemeyecek kadar doluyuz'' demekti. Yabancı tağınağın bahçesine döndü, aldığı
bir gül yaprağını dolu kabın içindeki suyun üzerine bıraktı. Gül yaprağı
suyun üstünde yüzüyordu ve su taşmamıştı.İçerdeki budist saygıyla eğildi ve
kapıyı açarak yabancıyı içeri aldı. Suyu taşırmayan bir gül yaprağına her zaman
yer vardır.
BU SEVGİYDİ VE SEVGİYE HERZAMAN YER BULUNURDU.
Nicedir hayatımızda sevgiye yer bulamadığımızı düşündüm. Bize sevgiyi anlatan
bir olayı haber yapamıyoruz. Bize sevgiyi anlatan bir kişiyi dinlemiyoruz. Bize
sevgiyi anlatan bir duyguyu görmüyoruz. Bize sevgiyi anlatan bir yazı yazmıyoruz,
böyle bir yazıyı okumuyoruz.
Bir Polanya filminde Nazi dönemi anlatılıyordu. Nazi komutanı güzel bir evi
komutanlık merkezi yapmıştı. Evin güzel sahibesi üst kata çıkmıştı ve az görünüyordu.
Komutan bu kadına aşık olduğunu anladı ve aralarında şöyle bir konuşma geçti :
-Madam, aşkımız beni zayıf düşürüyor.
-Hayır komutan, sevginiz sizi insan yapıyor.
İnsan ruhu da doğanın bir parçasıdır ve doğa gibi boşluk kabul etmez. İçinde sevgiyi
barındırmayan insan nefretle dolar ve insanlıktan uzaklaşır.
Nefret etmeden birine kötülük yapamassınız.
Nefret etmeden birini öldüremessiniz.
Nefreti içinde barındırmak istiyen insan önce kendisinden nefret etmek zorundadır.
İçinde nefreti yaşayan insan yüreğindeki sevgiyi kovmuştur. Artık onu bulması çok
zordur ve bunun ağır bedelini ödeyecektir.
SEVGİSİZLİK AĞIR BİR YÜKTÜR VE İNSAN BUNDAN KURTULMAK İÇİN ÇOK KÖTÜ ŞEYLER YAPAR.
Acımak sevgi değildir, üstünlüğün kabulüdür.
Hoşgörü sevgi değildir, istemediğine katlanmaktır.
Bağımsızlık sevgi değildir, gereksinmenin karşılanmasıdır.
Sevgi, değer vermesini bilmektir.
Sevgi, varolmaktan kıvanç duymaktır.
Sevgi, birlikte olmaktan sevinç duymaktır.
sevgi, eşitliğin duyumsanmasıdır.
Sevgi, bütün yapay ayrımların hayattan çıkarılmasıdır.
Sevgi, bilinçtir.
Sevgi, insan olmaktır.
Sevgiyi hayatımızdan kovduk ve yerine parayı koyduk.
Para için yaşıyoruz, para için eğitim görüyoruz, para için meslek ediniyoruz,
para için çalışıyoruz, para için birbirimizi çiğniyoruz, para için birbirimizi
aldatıyoruz, para için savaşıyoruz.
Sevgiyi hayatımızdan kovduk ve yerine üstün olmayı koyduk.
Üstün olmak için yaşıyoruz, üstün olmak için yarışıyoruz, üstün olmak için
kendimizden başkasının aşağı olmasına çalışıyoruz.
PARA, ÜSTÜN OLMAK VE NEFRET ETMEK HAYATIMIZI DOLDURUYOR.
Hayatımız da savaşlarla, dünyayı yağmalamakla, birbirimizi boğazlamakla
geçiyor. Sevginiz olmadıktan sonra daha çok paranız olsa, daha üstün olsanız,
daha çok toprağınız, eviniz, arabanız, malınız olsa ne olur?
SEVGİNİZ YOK VE HİÇ BİR ŞEYİNİZ YOK
BELKİ DE YENİDEN ÖĞRENMEMİZ GEREKEN BUDUR...
hoş kalın...
|
