Bir deli yağmurdun sen. yağışını, tepeden tırnağa beni
sırılsıklam yapışını severdim.
her damlan içime işlerdi, her damlan yüreğime akan bir nehre dönüşürdü.
o ıslak halimle tir tir titrerken, bir tek damlanı bile kaçırmamak için
kapanmazdım hiçbir yere. yağmurdan sonra üşümeyi
kim severki? ben severdim işte.
...
yağacağını bilerek özlemenin tadını da sevdim ben.
yağışından sonra gökkuşağına dönüşmeni de sevdim. her damlan
başka bi renkti. gözlerimi alamazdım o renk cümbüşünden. çabuk
kaybolacağını bildiğim için bir saniye ayırmazdım gözlerimi senden.
sonra güneş yükselir, sonra sen çekilirdin. ama her gidişin, yeniden
döneceğinin müjdesiydi, bilirdim
|
