Sinan arkadaş daha önceki yazını da okudum güzel yazmışsın.Ne yazık ki ortadaki olay küçük gibi gözüküyor ama inancından dolayı görevini yapamayacak hale gelirse ne yapacağız? sorusunun tam cevabı yok ...
Mesela türbanlı bir hemşire ne kadar hizmet verebilir?
belki verecek olanı vardır ama bazı hizmetleri veremem benim inancıma ters derse ne diyebiliriz?
Hizmeti verecek olan hemşire olabilir diye işin kolayına kaçabilirmiyiz?
Din ile devlet idaresindeki işlerin karışmaması ihtimali varmıdır?
En sonunda; insanlar samimilerse şunu demelilerdir,Ben müslümanım ve Allahın kurallarına göre yaşamak istiyorum.Şimdi herkes buda ne demek tabii ki Allahın kurallarına göre yaşayacağız der ama bunu diyen birçok kişide çıkıp kahrolsun Şeriat diye bağırır garip bir çelişki değil mi....
Sonuçta hiçbir düzen birden değişmez darbeler bile yapılmadan tabanı oluşturulur.Aslında herkes kimin ne yapmak istediğinin farkında burda yazılanlar bile bazı şeyleri birkaç kişiye daha normal gösterme çabası...
Bir ülkede Diyanet işleri başkanlığı varsa ve burasıda tek bir düşünceye göre hizmet veriyorsa,zorunlu din dersi varsa hangi laiklikten bahsediliyor...
Bu ülkede laiklik göstermeliktir.Laiklik diye bağıranlarda işine geldiği kadar laiktir,kendi düzenlerine dokunulmadıktan sonra laiklik çok önemli değildir...
Birileri her zaman planlar yapacaktır ve birileride sahnedeki rollerine göre figüranlığa devam edeceklerdir...
SONUÇTA NEDENSE HEP BİRİLERİ KAZANÇLI ÇIKACAK VE BENİM GARİP HALKIM YOKSULLUĞA BİRAZ DAHA BATACAKTIR...
ASLINDA HERŞEYİ ÇOK GÜSEL ÖZETLEMİŞSİN ARKADAŞIM BURADA ANLATILMAK İSTENEN ANA TEMA İŞTE DÜŞÜNMEMİZ LAZIM BİRİLERİ DÜŞÜNMEDİĞİMİZ SÜRECE BİZİM ÜSTÜMÜZDEN KAZANACAK.....
AYRICA KONU BEN DEĞİLİM ONUN İÇİN SİLİYORUM KALADABİLİR
İNSANLAR BİRŞEYLER PAYLAŞIYORSA SAYGI DUYULMALI ALINTI CV IN KİME OLDUĞUNU GÖSTERİR
BURADA NE VAR ANLAŞILMAYACAK YADA TERS TEPKİ TOPLAYACAK O KADAR KONU VARKEN
SON SÖZ YİNELİYORUM İNSANLAR BİR KONU AÇTIYSA BİR DÜŞÜNDÜKLERİ VARDIR BAZILARI GİBİ DERDİM PUAN DEĞİL YADA BAŞKA BİŞEY
BENİM TEK AMACIM İNSANLARA BELKİ BİRAZ DÜŞÜNMEYİ SAĞLAMAK BEĞENMEK ZORUNDA DEĞİLSİN YİNELİYORUM
ELBETTE SAYGI DUYARIM YAZDIKLARINA AMA SADECE SENİ AÇMAYAN BİR KONU OLD İFADE ETTİĞİNDE BU ŞEKİLDE DEVAM EDERSEN DEĞİL
NEDEN KENARA ÇEKİLİP İZLEMEYİ TERCİH ETMİYORSUN BAZI ARKADAŞLARIMIZ YORUM YAPTIKLARINA GÖRE DÜŞÜNÜLMESİ GEREKEN ŞEYLER BUNLAR NE KADAR KABUL ETMEK İSTEMESENDE
ben hep şuna inanmışımdır. acaba biz hiristiyan bir ailenin çocuğu olarak doğsaydık inancımız islam olurmuydu?
sanmıyorum; biz inanmadık inandırıldık, annemizin babamızın inandığı değerlere inandık taklit ettik. taki bahsini ettiğin o döneme kadar.
hayatta birey olduğunu anladığın anda kendine ait bulduğun ilk şey inançtır. neye nasıl inandığındır. inaçsız kimse yoktur. ve herkeze de inanç konusunda saygım sonsuzdur.
inanç çok değişkendir ve herkes farklı bulur inandığını. herkes içinde farklı yaşar inancını. ama günümüzde insanların en önemli sorunu inandığı gibi yaşamak değil yaşadığı gibi inanmaktır.
hepimiz bir mücadele olan hayata birer savaşçı olarak geliyoruz.
bazıları birçok şeyden mahrum olarak doğuyor, yaşıyor. hayat ekmek kavgasına dönüştü günümüzde. maneviyat kaybetti değerini. herşey maddiyata dönüştü. para birçok şey olabilir ama herşey değildir diyen halk şimdi para her kapıyı açar deme konumuna geldi. ve halkı bu duruma getirenlerin bildiği birşey vardı. insanlar ne kadar dinden uzaklaşırlarsa, dini yönden o kadar çok sömürülür. cahiliz dinimiz konusunda. bu yüzden bu kadar çok büyücü, medyum, hacı, hoca var. dinimizi bilmiyoruz ve her söylenenin doğru olduğunu sanıyoruz.
bizim dinimizi bilmemizi istemiyolar, çünkü biz dinizi öğrenirsek bir çok insanın ekmek teknesini !!! yakmış olucaz. kimseye dinimizi sömürme şansı vermicez. ve doğal olarak gerektiği gibi inandığımız gibi yaşayabilmemiz için; insanca yaşama imkanına sahip olmalıyız. kimse kusura bakmasın akşam eve ekmek götüremeyen birinin inandığı gibi yaşaması mümkün değildir...
saygılar...
Yav, çarşafa bürünüpte konken partisine gideni (ben hiç görmedim, ama yoktur diyemem tabi ki) biliyor da onu ikaz etmiyorsanız emin olunuz size ilahi bir vebal yükleniyor demektir. Zira, çarşaflı kadın hakikatende dediğiniz gibi yapıyorsa sadece kendi ayıbını ortaya koymayıp büyük bir camia olan İSLAM hakkında aleyhte çok kötü iş yapmış olmuyor mu? Elbet oluyor. Amma onun bu halini uygun bir lisan ile anlatmak, şayet gördüyseniz ve biliyorsanız size düşüyor.
Her şeyin bir değer ölçüsü vardır. Mutlaka bir şeyin değerini ortaya koyan bir olmalı, değil mi?
Sevdiğiniz vardır, sevginizi belli etmek için serenat yaparsınız, çiçek verirsiniz, hediye alırsınız.
Gurbettesinizdir, annenizi babanızı özlersiniz, ne yaparsınız? Ya telefon açar, ya da yılık izninizde ziyarete gidersiniz.
Diğer taraftan altını diğer madenlerden ayıran bir üstünlük vardır. Onun üstünlüğü saflığındadır. Bu onun değeridir.
Hasılı, bir şeyin değer ölçüsü mutlaka vardır.
Ya bizim değerimiz neyle ölçülür insan olarak? Allaha olan sevgi ile. İyi de kuru bir sevgi nedir? Diyoruz ki "Ben tabi ki Allah’ı seviyorum!" Elbette bu güzel bir şey ama değer ölçüsü nedir ki? Nasıl göstereceksin sevgini? Herhalde Allaha bir demet çiçek ya da hediye alacak halimiz yok.
Allaha olan sevgimizin ispatı, Ona olan kulluğumuzdaki samimiyetimizdir, ihlaslı amellerimizdir. Amel derken, bu namazdır, oruçtur, Kur'andır, sünnet-i seniyye ölçüsünde yaşamaktır, güzel ahlaktır, haram helal sınırıdır v.s.
Bunlar bizde yoksa ya da eksikse nasıl değer ölçüsü belirleyeceğiz?
Allahın ne ibadetlere ihtiyacı vardır ne kullara ne de bir başka şeylere. İhtiyacı olan bizleriz. Dünya bu. Bizi peşinden sürükleyip duruyor. Zamanın her diliminde gerek devletlerin gerekse lider şahısların inanç üstünde bir etkisi olmuş, toplumu, bir anlamda da bireyi yanlış yönlere sürüklemiştir. Birey olan şahıs dünyada kaldığı zaman dilimin içindeki hesabını yaparak ahiret hesabını unutmuş ve bu akımlara kapılarak belki kendi ebedi ahiret hüsranının biletini kendi eliyle kesmiştir.
Yazık değil mi? Kişinin kendi eliyle kendi sonunu hazırlamasından daha kötü ne olabilir? Zira bu konu Kuranda geçmektedir:
"Kitabını (amel defterini) oku. Bugün (hesap günü) sana hesap sorucu olarak kendi nefsin yeter" İsra suresi Ayet 14.
Düşüncesiz olmayalım lütfen. Kuranda geçtiği gibi “Düşünmez misiniz, akıl etmez misiniz?” buyrulmaktadır. Dünyada çok çok, kendi yaşadığımız zaman dilimi kadar varızdır. Gerisinde bizi düşünen olmaz. İstersek uğruna öleceğimiz sevgiler, kişiler, izm'ler, ist'ler, geçici değerler olsun. Merak ediyorum o değerler siz öldükten sonra ne kadar düşünecektir?
Konuyu şu ayetle bağlayayım:
“Rabbenâ âtinâ fi’d-dünyâ haseneten ve fi’l-âhireti haseneh ve gınâ azâbe’n-nâr
(Rabbimiz, bize dünyada da hasene –güzellik- ver, âhirette de hasene -güzellik- ver; bizi ateş azâbından koru –amin-)." (Bakara suresi, 201.ayet).
Başta şirk olmak üzere her çeşit haramın çirkinliklerinden uzaklaşıp Kur’an’a uyarak ibâdet ve kulluğun güzelliklerine hicret edenlere selâm olsun !
Kur’an, insanlar tartışmak ve münâkaşa etmek zorunda kalınca da güzellikten ayrılmamayı emreder:
“İçlerinden zulmedenler bir yana, ehl-i kitapla ancak en güzel şekilde mücâdele edin ve deyin ki: ‘Bize indirilene de, size indirilene de iman ettik. Bizim ilâhımız da, sizin ilâhınız da birdir ve biz O’na teslim olmuşuzdur.”
(Ankebût suresi, 46.ayet).
“Rabbinin yoluna hikmetle ve güzel öğütle dâvet et. Onlarla en güzel şekilde mücâdele et.”
(Nahl suresi, 125.ayet)
Kur'an insanı güzelliği tavsiye ediyor ama insan canavarlığı, zulmü seçiyor. Şimdi insan diyebilir mi ki: "Beni Allah böyle yaratmış, ne yapayım huyum kurusun!!!"
Düşünmek lazım, çok düşünmek! Yoksa işimiz zor ahirette. Rabbim kolay eylesin.
Yabancı..
