28.yılımın anısına.....
bugün doğmuşum aralıık onaltı...
yeniden doğuşların arefesinde oluşum...bugünkü med-cezir imin sebebi..
Anadolum da bi kır kasabasıymış...nisanda çiçekler arasında bi düş ülkesini andırırmış.. anamın anlattığına göre...sarp dağların arasında...Beydağı eteklerinde...
Buz gibiymiş hava...kar yağmaktaymış lapa lapa...buz tutarmış en sıcak gözyaşı bile...
Rus stepleri..kutup ayazları...kardelenlerle karşılamış,beyaz gelinlikli yeryüzü beni...
ağlıyormuşum eteklerinden düşerken...
kamışından ayrılmış bi ney gibi inlemişim..
ben-i adem feryadı...cennetten kovulduğumuz günden beri..
yeryüzünün en kral babasıymış,babam benim...yediuyuyanlar dan biri yemliha(babamın ismi)
kadim bi yalnızlık...mağara duvarlarına yazılmış kadim bi destan...309 sene...309 bahar...
sayısız papatyaya bakmadan uyunmuş yıllar...
babam severmiş beni...
okşarmış altınsarısı saçlarımı....
anam ninniler söylermiş başucumda..
başucumda, gözünde tütermiş Dicle kıyısı...
içli türküler dökermiş;
ordan,Fırat ın öte yakasından...
minnacık ayaklarıma bakarmış...
-prof. lüğü denizkenarına kurulmuşbir çadıra; bir olta bir zıpkın,ve bir de kalabalık bir yalnızlığa tercih etmiş- dayımın ayaklarına nne çok benzediğini söylermiş..
ağladığım zamanlarda abim oyuncaklar dizermiş başucuma..
susarmışım...büyük biiir merakla yüzünün detaylarına bakarmışım yanaklarına,burnuna..
alnının parıltısına...sonra minnacıkmış parmaklarım.... başparmağımla o fındık burnuna dokunurmuşum...
anam yıkayınca bulaşıkları gelirmiş başucuma....
ninniler masallarla uyurmuşum ben....
babam şiirler okurmuş bana...
bıyıklarını çekermişim..
gülümsermişim...öpermiş beni babam...
kendi yürek yarasını öper gibi..
koklarmış..
dicle kıyısınnda açmış bi papatyayı koklar gibi...
okşarmış anam beni,
üşümüş bi kuşun titrek cıvıltısını duyar olurmuş anam....
yurtsuz şiirlerinde varmışım babamın... 12 eylül enkazında kalmış heerbiri..
e tiplerini...dikenli telleri...yeşilleri sevmedim o gündenberi
niniler söylermiş anam....
babam,masallar ülkesinde dolaştırırmış minik ellerimden tutup...
papatyalar toplarmışız....
kır çiçekleri...nergizler...
begonya......
daha icad edilmemişken cocacola meyan şerbeti içermiş dedem..
papatyadan demlermiş yalnızlığını...
daha küreselleşmemişken dünya...
global yalanlar yuvarlanmazken...
çağa karbonmonoksit çökmemişken...
2.5 liraya aldığım lokumların tadı damağımdayken....
marş söylerken sabahları babam...
o zamanlardayım ben..
faulkner in dediği gibi-geçmiş hiç geçmiyor ki-
aşkın bu kadar uzaklara sürüldüğü bi çağ var mıdır ki..
bilmem....
çağa dair cevaplayamadığım sorular silsilesinde...
sarkaçlardayken ben...
bunları bana anlatmamıştını anne!
masallarda bunlar yoktu baba! ..
büyüdüm şimdi...
zamanın nehri 28.istasyonuma getirdi beni...
ninniler... masallar.... uyutmuyor artık beni...... eylül 2004 |
