Hepimiz hayatla oynadığımızı iddia ederiz çoğu zaman. Oysa ki o bizimle dalgasını geçer inceden inceden... Çabalarız, çalışırız gece gündüz. Hep olmak istediğimizin dışında birşey oluruz. Severiz. Aşık oluruz. Sonuç yine aynı. Başta mutlulukla gelse de sonun da hüsran sonunda acı.
İnsanoğlunun bu hayatla savaşı yüz yıllar öncesine dayanır bence. Taa ilk insanlara. Hepimiz hayatın karşısında o kadar hüzünlü ve o kadar çaresiz ve aciz ve kimsesiz, korumasız ve yaşadığımız kalabalıklara rağmen o kadar yalnızız ki bir an geliyor ve ağzımızdan çıkan tek kelime kalıyor avuçlarımızda: "PES"
Sigara içen arkadaşlar bilir. Onun bitişi bizim elimizdedir. Sıkı nefersler çekersek sigaradan ömrü bir dakikadan fazla değildir.
İşte bizte bu acımasız dünyanın ve hayatın elinde birer sigarayız bence. Evet er geç biteceğiz.
İyisi mi yenileceğimizi bile bile girdiğimiz bu savaşa bir son verelim. O bize ne getirirse onunla mutlu olmaya çalışalım. Sonuçta o bize getirdiklerinden başka bişey vermeyecek kadar cimri. Yine çabalayalım. Yine daha iyisi için daha güzeli için çalışalaım. Ama bari sigara yanarken sonumuzu hızlandırmayalım... |
