askere gitmeden önce yasamım öyle monoton öyle sıkıcı geçiyorduki,artıkne yapacağımı bilmiyordum.takii tanıştığım o güzel insan sayesinde,biraz daha kendime gelebilmiştim.nasıl mı? önce bu monotonluktan kurtulayım artık gideyin buralardan da askerlikte olsa kafamı dağıtayım dedim.ama tanıdığım o güzel insan sayesinde hayatım tamamen yön değistirdi ve mükemmele yakın bir hal aldı,bu durumu o güzel o iyi insana bağlıyorum.nedeni ise o ana kadar yaaşayamadığım herşeyi onunla yaşamaya başlamıştım.hatta sabahın 5inde sabah koşusuna çıktığımı bile açık yüreklilikle söleyebilirim.çünkü benim için unutulması zor bir durum şuan neler yaşamıştık neler yapmıştık eraber ama anlaşılması zor bi durum oldu ve bir anda sanki rüyamdan uyandım.bunu buraya yazmamın sebebi hala o günleri en iyi sekilde hatirlıyo olmam ve içimde bi burukluk olarak kalması.o günleri çok özlüyorum diyebilirim.ahhh ahhh keşke bir zaman makinam olsa....
not:yazı bana aittir bizzat yaşadığım bir olaydır içimde kalmasın anlatmak istedim..yazan:632284-67426-766639--şifre? |
